Mam wyznanie do złożenia: pomimo writing książek na ten temat, w połączeniu z Wszechświat Pojedynczego Zadania Jak NIE wielozadaniować – pracuj prościej i zdrowiej, ostatnio nie skupiałem się na wykonywaniu jednej czynności naraz.
Wróciłem do wielozadaniowości i rozproszenia.
Chciałbym obwinić za to mój smartfon (tęsknię za dniami mojego prostego telefonu), ale szczerze mówiąc, również stale przełączam karty przeglądarki. Przyciągnęła mnie atrakcyjność wielu interesujących rzeczy do przeczytania w Internecie, e-maili, wiadomości do rodziny – zawsze jest coś do sprawdzenia, przeczytania lub odpowiedzenia.
Od dzisiaj wracam do wykonywania jednej czynności naraz.
Dlaczego? Ponieważ uważam, że ciągłe przełączanie i rozproszenie to sposób na ucieczkę. Wygląda na zajętość i produktywność, ale jest to unikanie. Nie tylko unikanie ważnych zadań, ale także wszelkiej nudy lub złych uczuć, które mogę odczuwać w danym momencie.
Oto zasady, których spróbuję przestrzegać:
-
Jedna karta przeglądarki otwarta. Chcę skupić się na czytaniu jednej rzeczy, odpowiadaniu na jeden e-mail naraz, wykonywaniu jednego zadania w przeglądarce naraz. Zdaję sobie sprawę, że mogę musieć otworzyć wiele kart, aby coś zrobić i to jest w porządku, ale jeśli mam otwarte karty, które nie mają nic wspólnego z moim bieżącym zadaniem, zapiszę je na później, dodam do Instapaper lub dodam zadanie do mojej listy rzeczy do zrobienia.
-
Wiedzieć, na czym się skupiam. Kiedy otwieram kartę, muszę świadomie zatrzymać się i pomyśleć o tym, co próbuję osiągnąć. Może to być szukanie informacji, pisanie czegoś, odpowiadanie na e-mail… cokolwiek to jest, muszę spróbować zatrzymać się i upewnić się, że jestem tego świadomy.
-
Czytać do końca. Chyba że nastąpi pilne przerwanie, jeśli otworzę artykuł do przeczytania, muszę zdecydować, czy chcę zainwestować czas na jego przeczytanie teraz. Oznacza to poświęcenie mu pełnej uwagi i przeczytanie do końca (jeśli to możliwe – nieoczekiwane przerwania są w porządku). Jeśli naprawdę nie chcę czytać tego artykułu do końca, zapiszę go na później lub po prostu zamknę.
-
Jedna aplikacja na telefonie naraz. Podobnie jak z kartami przeglądarki, często mam otwarte wiele aplikacji na telefonie i często między nimi przełączam. Spróbuję odkładać telefon, chyba że chcę coś na nim zrobić – wysłać wiadomość, odpowiedzieć na e-maile, coś przeczytać. I będę miał otwartą tylko jedną aplikację, kiedy to możliwe.
-
Być świadomym przerwań i przełączania. Myślę, że moja uwaga łatwo się rozprasza, więc spróbuję ćwiczyć zauważanie, kiedy zamierzam się przełączyć, i podejmować świadomą decyzję, czy podążać za tym pragnieniem, czy nie. Przełączenie się jest w porządku, jeśli jestem gotów zostawić to, co robię, i skupić się na tej nowej rzeczy. Przerwanie jest w porządku (przez telefon, dzieci, żonę itp.), ale chciałbym spróbować świadomie zauważyć, że zmieniam swoją uwagę, zostawić to, co robię, i poświęcić pełną uwagę temu, kto tego wymaga (bez urazy z powodu przerwania). Zdaję sobie sprawę, że nie będę w tym doskonały (zostałem przerwany, pisząc ten akapit), ale spróbuję praktykować to, gdy sobie przypomnę.
-
Świadomie wyłączać komputer i telefon. Nie muszę zawsze pracować, zawsze się rozpraszać, zawsze sprawdzać. Czasami mogę świadomie na chwilę zamknąć wszystko, przeczytać książkę, pójść na spacer (bez słuchawek), zrobić coś z bliską osobą. Spróbuję świadomie powiedzieć sobie: „OK, czas bez cyfrowej rozrywki na następne 30 minut” (lub godzinę, dwie godziny, cokolwiek).
Te zasady nie są sztywne, ale to wytyczne, do których będę dążył. Często będę je łamał, ale spróbuję się ich trzymać przynajmniej przez tydzień, a mam nadzieję, że dłużej.
Nie robię tego, by być bardziej produktywnym, bardziej skoncentrowanym, bardziej zdyscyplinowanym czy doskonalszym. Chcę po prostu odkrywać uważność i świadomość, a nie unikanie przez rozproszenia. Życzcie mi powodzenia!