ProsteNawyki

Proste sposoby na poprawę jakości życia

Ukryty koszt pośpiechu we wszystkim

  • Wielu z nas pędzi przez dzień, zadania, e-maile i wiadomości… ponieważ mamy poczucie, że jesteśmy ze wszystkim do tyłu. To w porządku, ale wiąże się z ukrytym kosztem, który nazywam „długiem życiowym”.

    W programowaniu istnieje pojęcie zwane „długiem technicznym”… zasadniczo chodzi o to, że kiedy teraz idziesz na skróty, później masz do wykonania pracę, aby doprowadzić rzeczy do stanu, w jakim faktycznie powinny być zrobione. Robi to każdy programista — nikt nie wykonuje wszystkiego od razu dokładnie tak, jak należy; zamiast tego robi coś krótszą drogą, a później wraca, aby dokończyć pracę.

    To samo robimy w swoim życiu. Gromadzimy dług życiowy, gdy pędzimy przez dzień, pozostawiając drobne sprawy niedokończone, rzeczy nieodłożone na miejsce albo bałagan powstały przez pośpiech.

    I to jest w porządku! Nikt nie będzie powoli wykonywał każdej czynności konserwacyjnej ani sprzątał wszystkiego, co wymaga posprzątania, w każdej minucie dnia. Zajęłoby to zbyt dużo czasu. Powinniśmy jednak uznać istnienie tego długu.

    Przyjrzyjmy się temu.

    Jak wygląda dług życiowy?

    Może przybierać nieskończenie wiele form… ale oto kilka przykładów długu życiowego:

    • Przygotowywanie się: Bierzesz prysznic, ubierasz się, robisz wszystko, by się przygotować… ale w pośpiechu, by wyjść z domu, zostawiasz rzeczy na blacie w łazience lub na podłodze. Długiem jest bałagan, który trzeba później posprzątać.
    • Gotowanie: Spieszysz się z przygotowaniem posiłku, zostawiając miarki, łyżki miarowe, deskę do krojenia i nóż, garnki oraz patelnie… wszystko brudne i porozrzucane po kuchni. Do tego dochodzi bałagan z rozsypanego lub rozlanego jedzenia w różnych miejscach. Zamiast sprzątać na bieżąco, pozwalasz, by bałagan narastał… i trzeba go później posprzątać.
    • Jedzenie: Zjadasz posiłek i wkładasz naczynia do zlewu. Nie masz teraz czasu na sprzątanie, więc musisz zrobić to później.
    • Sprawdzanie e-maili: Czytasz e-mail, nie chcesz się nim teraz zajmować, więc zostawiasz go na później. Robisz tak z tuzinem e-maili, odkładając je do załatwienia później.
    • Spotkania i rozmowy: Gdy kończysz spotkanie, spieszysz się do kolejnej rzeczy… ale nie masz czasu, aby zapisać kilka notatek czy dodać zadania do swojej listy zadań. Zrobisz to później.
    • Pozostawianie drobnych rzeczy w różnych miejscach: Pędząc przez biuro albo dom, zostawiasz rzeczy tu i tam. Możesz nawet tego nie zauważyć. Ale będą leżeć i czekać, aż kiedyś odłożysz je na właściwe miejsce — później tego samego dnia, a może nawet kilka miesięcy później!
    • Papiery do załatwienia: Otwierasz pocztę i znajdujesz coś, czym trzeba się zająć, ale nie masz czasu. Zostawiasz to na stosie innych papierów wymagających załatwienia.
    • Otwarte karty przeglądarki: W przeglądarce masz otwartych kilkadziesiąt kart — wszystkie dotyczą spraw, którymi trzeba będzie kiedyś się zająć, ale nie masz czasu przejrzeć i obsłużyć każdej z nich.

    Rozumiesz, o co chodzi — to jest wszędzie. Pliki na pulpicie komputera, rzeczy piętrzące się w garażu, kuchenny blat lub stół zawalony sprawami do załatwienia.

    To jest dług życiowy. Stanowi część życia, ale warto się nad nim zastanowić.

    Jak radzić sobie z długiem życiowym

    Co więc możemy z tym wszystkim zrobić? Ważne, by zauważyć, że nie jest to coś, z powodu czego należy czuć winę lub wstyd, ani czego można używać do osądzania siebie — to część życia.

    Pytanie brzmi: jaka ilość długu życiowego pozwala Ci poruszać się przez życie w rozsądnym tempie… a jaka jest już tak duża, że powoduje problemy albo nadmierny stres?

    Nie ma jednej właściwej odpowiedzi dla wszystkich.

    Oto co ja staram się robić, aby sobie z tym radzić:

    1. Zwalniam i zostawiam więcej przestrzeni między rzeczami. Jasne, daleko mi w tym do perfekcji. Dostrzegam jednak, że moje życie wydaje się znacznie mniej stresujące i chaotyczne, gdy zostawiam trochę więcej przestrzeni między spotkaniami i aktywnościami oraz mam więcej czasu na drobne porządki. Staram się nie pędzić od jednej rzeczy do drugiej, choć często jednak to robię.
    2. Zatrzymuję się, zanim przejdę dalej, i doprowadzam rzeczy do końca. Mam zdanie: „Dokończ chwilę”, które pomaga mi zatrzymać się i zauważyć, co trzeba zrobić, zanim przejdę dalej. Na przykład: czy powinienem odłożyć ubrania na miejsce, zamiast zostawiać je porozrzucane? Czy powinienem umyć naczynie albo wytrzeć blat?
    3. Gdy mam trochę czasu, obchodzę dom i sprzątam. Rzeczy, które nie są na swoim miejscu… podnoszę i odkładam. Jeśli znajdę bałagan i mam chwilę, sprzątam go.
    4. Jeśli nie mam czasu, staram się zanotować to do zrobienia później. Czasem chciałbym zająć się jakąś rzeczą, ale nie mam czasu… staram się zapisać ją gdzieś, abym nie zapomniał. Najlepiej wpisuję ją do kalendarza albo dodaję do listy zadań, nawet jeśli jest to coś takiego jak „Zwrócić robota odkurzającego i uzyskać zwrot pieniędzy” czy „Wymienić filtr powietrza”.
    5. Mam systemy „na wszystko”. Niektóre rzeczy trzeba regularnie porządkować, dlatego staram się znaleźć sposoby, które zapewnią, że będą oczyszczane. Dla mnie zazwyczaj oznacza to raz w tygodniu — mam dni na opróżnienie listy „do przeczytania później” w Instapaperze, zamknięcie kart przeglądarki i uporządkowanie listy zadań. Często mam też codzienne czynności — sprzątam kuchnię, opróżniam skrzynkę e-mailową i dbam o to, by moje osobiste przestrzenie były uporządkowane do końca każdego dnia.

    Powiem tylko, że nie jestem w tym wszystkim doskonały — nie o to tutaj chodzi. Warto badać sposoby, które działają dla każdego z nas, abyśmy nie zostali zbyt mocno przytłoczeni chaotycznym długiem, który gromadzimy.