Często interpretujemy słowa i działania innych ludzi, a także nasze własne działania, w sposób, który ma fundamentalne znaczenie dla nas samych:
- Czyjeś zdenerwowanie oznacza, że zrobiłem coś złego — zamiast po prostu uznać, że odczuwają emocje
- Czyjeś rozczarowanie oznacza, że jestem porażką — zamiast po prostu uznać, że odczuwają rozczarowanie
- Czyjeś negatywne uwagi o mojej pracy oznaczają, że jestem beznadziejny — zamiast po prostu uznać to za informację zwrotną, która może mi pomóc się poprawić
- To, że ktoś nie zrobił czegoś miłego dla mnie (np. przyniósł mi kawę rano), oznacza, że się o mnie nie troszczy — zamiast po prostu uznać, że ta osoba jest zajęta lub nie zdawała sobie sprawy, że chciałem kawy
- Brak realizacji celu oznacza, że nie jestem wystarczająco dobry i powinienem zrezygnować — zamiast przyjąć, że to po prostu naturalny proces postępu
Mógłbym tak wymieniać bez końca — nadajemy znaczenie wszystkiemu, i zazwyczaj dotyczy to naszej wartości lub poczucia wartości.
Zachęcam cię do zauważenia, kiedy to robisz. Możesz to zauważyć, gdy czujesz się zdenerwowany, zraniony, zniechęcony, sfrustrowany, wściekły, rozczarowany. To są całkowicie uzasadnione uczucia! Ale możesz je zbadać i zapytać: „Co nadaję temu znaczeniu w odniesieniu do siebie?”
Zawsze coś tam jest.
Następnie zapytaj: „A co jeśli to nie oznacza nic osobistego? Co mogłoby to oznaczać zamiast tego?”
Robiąc to, możesz usunąć część emocjonalnego ładunku sytuacji dla siebie. I to otwiera możliwość osiągnięcia większego spokoju i otwartości, oraz całkiem nowych reakcji.