ProsteNawyki

Proste sposoby na poprawę jakości życia

Praca w spokoju

  • Kiedy miałem dwadzieścia kilka lat, naprawdę starałem się być tak produktywny, jak tylko się da — a zwykle oznaczało to pędzenie przez różne sprawy, wywieranie na siebie presji, by robić więcej, oraz działanie pod wpływem poczucia pilności.

    Myślę, że większość z nas jest tak kulturowo uczona:

    Produktywność = pilność, presja, pośpiech, konieczność dobrego działania

    Jednak, jak wielu z nas odkryło, pilność nie jest dobrym środowiskiem do tworzenia ani robienia rzeczy z poczuciem celu i w perspektywie długoterminowej. Nie służy też naszemu zdrowiu psychicznemu ani fizycznemu, jeśli cały czas funkcjonujemy w tym trybie.

    A co, jeśli nasza najlepsza praca nie wynikałaby z pilności, lecz z wejścia w głębszy spokój?

    Spokojna praca w praktyce

    Spokój nie jest biernym, niezaangażowanym ani leniwym sposobem bycia — mimo kulturowych przekazów sugerujących coś przeciwnego — lecz poczuciem obecności.

    To wręcz stan wysokiej sprawności — nasz układ nerwowy jest odprężony i uregulowany, uwaga jasna, a my możemy działać bez reaktywności.

    Spokój nie oznacza również całkowitego braku pilności — czasem musimy pracować w trybie pilnym, ale nawet wtedy możemy działać, zachowując ugruntowany spokój.

    Oto jak może to wyglądać w praktyce:

    • Rozpoczynasz pracę z intencją, zamiast po prostu rzucać się w pilne sprawy.
    • Mierzysz się z trudnym zadaniem i oddychasz, zamiast uciekać do czegoś łatwiejszego.
    • Podchodzisz z ciekawością do czegoś, co może budzić w Tobie lęk — badasz to, a nie tylko reagujesz na strach.
    • Błędy i niepowodzenia przyjmujesz z łagodnością, zamiast pozwalać im wytrącać Cię z równowagi. Czegoś się nauczyłeś — to nie jest osąd tego, kim jesteś.
    • Przechodzisz przez dzień w bardziej zrelaksowanym stanie, dzięki czemu pod jego koniec nie jesteś tak wyczerpany.

    Jak to brzmi? Wiem, łatwiej powiedzieć niż zrobić!

    Jak rozwijać spokojną pracę

    To oczywiście wymaga praktyki.

    Rozpocznij każdy dzień od zatrzymania się na progu pracy — nie wskakuj w nią od razu. Pozwól sobie zacząć od cichej, świadomej chwili.

    Wybierz jedną znaczącą rzecz, na której chcesz się skupić.

    Stwórz mały „rytuał uspokojenia”, do którego możesz wracać w ciągu dnia — kilka oddechów, krótki spacer, filiżanka herbaty, którą przygotowujesz i pijesz powoli.

    Zauważaj, kiedy zaczynasz wpadać w pilność i reaktywność — i okaż sobie odrobinę łagodności, nie oczekując, że wykonasz to wszystko idealnie. Wróć do rytuału uspokojenia.

    A następnie zakończ dzień spokojną chwilą refleksji — pisz w dzienniku i zauważ, gdzie zboczyłeś z drogi, a gdzie wniosłeś do swojego życia świadomy spokój.

    To nie jest jedynie strategia produktywności. Nie chodzi o optymalizowanie naszego życia. Chodzi o stworzenie innej relacji z samymi sobą oraz z pracą, którą uważamy za znaczącą.

    Chodzi o zaufanie sobie i danie sobie dostępu do ugruntowanego spokoju, którego pragniemy.