Pamiętam pewien wieczór, kiedy Moja Historia byłem otyły, zadłużony, paliłem i miałem ogromne trudności z wprowadzaniem zmian… Nie czułem się dobrze ze swoim życiem.
Czułem się okropnie i zastanawiałem się, dlaczego utknąłem. Czułem się beznadziejnie i bezradnie, a otaczająca rzeczywistość wprawiała mnie w przygnębienie.
Wtedy spojrzałem w niebo i zobaczyłem gwiazdy na głębokim, granatowym płótnie. I pomyślałem, jakim cudem jest życie.
Postanowiłem mentalnie zanotować rzeczy w moim życiu, które były dobre.
Moja lista dobrych rzeczy wyglądała mniej więcej tak:
-
Miałem wspaniałą żonę
-
Miałem 5 niesamowitych dzieci (teraz 6)
-
Miałem kochających rodziców, rodzeństwo, dziadków, ciotki, wujków i kuzynów
-
Byłem zdrowy
-
Miałem pracę
-
Miałem przyzwoity dach nad głową i jedzenie
-
Moja rodzina była zdrowa
-
Mogłem widzieć i doceniać piękno świata wokół mnie
-
Mogłem smakować pyszne jedzenie
-
Miałem świetne książki do czytania
Lista ciągnęła się dalej, ale rozumiesz, o co chodzi. Nawet gdy wszystko wydawało się straszne, w rzeczywistości było w porządku. Co więcej, moje życie było pełne niesamowitych błogosławieństw.
Tej nocy postanowiłem częściej doceniać to, co mam. Postanowiłem być wdzięczny za to, co posiadam i za ludzi w moim życiu.
Zacząłem praktykować nawyk wdzięczności.
Teraz wielu osobom może się to wydawać trywialne, może banalne i sztuczne. Jestem tu, by powiedzieć, że to nie jest błahe, a bez względu na to, jak bardzo wydaje się banalne czy sztuczne – zmienia życie.
Oto, co się stało, gdy zmieniłem myślenie z negatywnego na pełne wdzięczności:
-
Bardziej doceniłem moją żonę Evę, mówiłem jej o tym i cieszyłem się jej obecnością w moim życiu, a nasz związek się pogłębił.
-
Bardziej doceniłem moje dzieci i zamiast się na nie złościć, dostrzegałem ich miłość, ciekawość, humor i radość.
-
Bardziej doceniłem innych bliskich mi ludzi i chociaż nie zawsze mówię im, jak bardzo jestem za nich wdzięczny, to często o tym myślę i wyrażam to teraz znacznie częściej.
-
Byłem życzliwszy dla innych wokół mnie, w pracy i wszędzie indziej, ponieważ zamiast dostrzegać wady wszystkich, widziałem dobro i byłem za to wdzięczny.
-
Potrzebowałem mniej, ponieważ zamiast myśleć o tym, czego nie mam, byłem wdzięczny za to, co posiadam.
-
Drobne rzeczy przestały mnie tak drażnić, ponieważ zamiast narzekać na każdą drobnostkę, znajdowałem powody do wdzięczności.
-
Doceniłem naturę wokół mnie, mniejsze rzeczy, które wcześniej mogłem przeoczyć, piękno we wszystkim.
-
Zmiana nawyków stała się łatwiejsza, ponieważ zamiast skupiać się na tym, jak trudna była zmiana, znajdowałem radość w tych zmianach i satysfakcję z pokonywania wyzwań.
-
Każda chwila stała się powodem do wdzięczności, a życie chwilą obecną stało się łatwiejsze.
Lista jest długa, ale każda z tych rzeczy jest niesamowicie potężna. Nie banalna. Nie sztuczna. Po prostu cudowna.
Jak więc zacząć ten nawyk? To ciekawe, ponieważ tak wiele naszego życia spędzamy na nieświadomych nawykach myślowych. Nie zdając sobie z tego sprawy, narzekamy, czepiamy się, stresujemy się drobnymi wadami, dostrzegamy zło w ludziach i sytuacjach. Zmiana tego nie następuje od razu.
Ale możesz to zmieniać stopniowo. Zacznij od krótkiej sesji wdzięczności i naprawdę bądź wdzięczny. Naprawdę poczuj szczęście, że coś lub ktoś jest w twoim życiu.
Zrób teraz listę rzeczy, za które jesteś wdzięczny w swoim życiu. Może za kilka lat zobaczysz to jako moment, w którym całe twoje życie się zmieniło.