Są chwile, kiedy potrafimy zanurzyć się w niesamowitym pięknie życia, jego wartości i wzbudzającej podziw sile świata wokół nas.
To zapiera dech, jest piękne, głęboko poruszające.
Ale najczęściej zapominamy.
Przechodzimy przez nasze dni jak w letargu, sprawdzając e-maile i wiadomości, mówiąc „cześć” innym ludziom bez miłości w sercu, przeskakując od jednego zadania do drugiego, od jednej rozrywki do kolejnej.
To jakbyśmy byli we śnie, nie w pełni świadomi życia przed nami. Nie w pełni przebudzeni wobec jego ogromnego piękna.
Jak tracimy z oczu niezwykłość tego, co jest tuż przed nami?
To proste: przyzwyczajamy się do naszego życia. Przyzwyczajamy się do naszego świata. Staje się on naszą „normalnością”, szumem tła, który ignorujemy.
Kiedy widzimy coś codziennie – światło słoneczne, drzewa, piękne twarze – zaczynamy myśleć, że już to znamy. Jest to normalne, nawet nudne. Nic godnego uwagi.
Przechodzimy obok intensywnie niebieskich kwiatów, jasnożółtych liści, świeżej zielonej trawy, miodowego światła słonecznego i nawet nie zauważamy, że tam są.
Bierzemy za pewnik rzeczy, które są prawdziwą magią: latanie samolotem, cud elektryczności, natychmiastową komunikację internetową, nieograniczoną wiedzę na wyciągnięcie ręki, ukochanych w naszym życiu, czekoladę.
Przyzwyczajamy się i wtedy przechodzimy przez życie jak we śnie.
Ten proces przyzwyczajania się jest normalny. Wszyscy to robimy. Jako maluchy odnajdujemy cud i radość w codziennych rzeczach – czy kiedykolwiek widzieliście dziecko goniące bańkę mydlaną czy motyla albo śmiejące się z radością na widok odbijającej się piłki? Potem się do tego przyzwyczajamy i wszystko ignorujemy na rzecz naszych telefonów.
Nie krytykuję nikogo – wszyscy to robimy i to naturalne. Ale dobrze jest wiedzieć, że bierzemy nasz świat za pewnik. I potem podjąć działania, by to zmienić, gdy tylko możemy.
Oto jak:
-
Rozwijaj praktykę patrzenia na wszystko dookoła dziecięcymi oczami, jakbyś nigdy tego wcześniej nie widział. Zobacz cud w codzienności.
-
Rozejrzyj się kilka razy dziennie i znajdź małe rzeczy, za które jesteś wdzięczny w swoim życiu. Miseczka na płatki, by pomieścić twoją owsiankę i jagody. Podcast. Okno, które daje piękny widok.
-
Spróbuj spojrzeć na jedną osobę dziennie, jakby była najpiękniejszą istotą na Ziemi. Jakby była warta twojej miłości, jakbyś mógł zajrzeć w jej duszę i zrozumieć głębię jej istnienia. Jakby miała dar do przekazania światu, a twoim darem było bycie tego świadkiem. Jakby miała delikatne serce, które chce być kochane, jakby miała ból, na który zasługuje twoje współczucie.
Otwórz swoje serce na świat wokół ciebie i dostrzeż jego prawdziwie wspaniałą naturę. Zostaliśmy obdarowani potężnym darem bycia żywymi i bycia świadkami tego świata. Nie zapominajmy o tym.