admin

Uważam, że prawie wszystkie problemy wynikają z braku zaufania do siebie.

Gdybyśmy w pełni ufali sobie, wiele rzeczy stałoby się bezwysiłkowymi.

Pozwól, że podam kilka przykładów, gdzie nie ufamy sobie:

• Prokrastynacja: Prokrastynujemy, gdy myślimy, że nie poradzimy sobie ze stresem lub trudnością jednego lub więcej zadań, albo nie ufamy sobie, że poradzimy sobie z niekorzystnymi wynikami, których się obawiamy (np. ludzie oceniający naszą pracę). Gdybyśmy w pełni ufali sobie, moglibyśmy po prostu wykonać zadanie i poradzić sobie ze stresem, który się z tym wiąże, oraz z czymkolwiek, co nastąpi później.

• Przepracowanie: Często ciężko pracujemy z nadzieją, że wyczyścimy naszą listę zadań lub skrzynkę odbiorczą i osiągniemy poczucie spokoju, gdy wszystko skończymy (co nigdy nie następuje). Nie ufamy sobie, że poradzimy sobie z pracą w kolejnych dniach, i nie ufamy, że praca wykonana do końca rozsądnego dnia roboczego jest wystarczająca.

• Uzależnienie od mediów społecznościowych: Chęć nieustannego sprawdzania mediów społecznościowych (lub innych rozpraszających stron internetowych) jest zwykle napędzana strachem przed podjęciem trudniejszych zadań lub strachem przed przegapieniem czegoś. Gdybyśmy w pełni ufali sobie, moglibyśmy uspokoić te obawy, zajmując się naszymi ważniejszymi zadaniami lub lepiej dbając o siebie.

• Brak ćwiczeń: Chociaż możemy chcieć ćwiczyć, często odkładamy to z obawy, że nie wykonamy wszystkich naszych zadań, z obawy przed przegapieniem rzeczy, takich jak media społecznościowe, lub z powodu strachu przed dyskomfortem związanym z samym ćwiczeniem. Gdybyśmy w pełni ufali sobie, moglibyśmy przyjąć dyskomfort i radość z ćwiczeń, mając pewność, że później możemy zająć się pracą i mediami społecznościowymi.

• Przeciążenie: Kiedy jesteśmy przytłoczeni, nie ufamy sobie, że poradzimy sobie ze wszystkimi rzeczami, które przed nami stoją. Gdybyśmy w pełni ufali sobie, ufalibyśmy, że możemy wybrać jedną rzecz z listy, całkowicie poświęcić się temu zadaniu, a potem zająć się kolejnym. I radzić sobie z każdą sytuacją, która się pojawi, po kolei.

Oczywiście to nie jest wyczerpująca lista problemów, które możesz mieć, ale mam nadzieję, że zaczynasz dostrzegać, jak zaufanie do siebie jest kluczowym czynnikiem we wszystkich powyższych i wielu innych problemach.

Jeśli to prawda… jak rozwijać zaufanie do siebie? Najpierw spójrzmy na to, co jest możliwe, gdy w pełni ufamy sobie, a potem jak rozwijać to zaufanie.

Co Jest Możliwe z Pełnym Zaufaniem

Gdy w pełni ufamy sobie, życie staje się o wiele łatwiejsze. Możemy wejść w nieznane, wyjść poza naszą strefę komfortu, podjąć ryzyko i działać z pewnością siebie. Możemy prosić o to, czego chcemy, i ufać, że dobrze jest czegoś chcieć. Możemy wybierać sercem i ufać pragnieniom serca.

Oto kilka rzeczy, które stają się możliwe z pełnym zaufaniem:

• Możemy wybrać, nad czym chcemy pracować każdego dnia na początku dnia, aby dostosować nasze dni do naszych priorytetów.

• Możemy ufać sobie w wyborze następnego zadania z listy, kierując się sercem. Następnie ufać sobie, że zajmiemy się tym zadaniem z pełnym poświęceniem, ufając, że zajmiemy się resztą później.

• Ufać sobie, że poradzimy sobie z każdą sytuacją, która się pojawi, z każdą konsekwencją naszych wyborów. Jeśli ktoś jest na nas zły lub rozczarowany, ufamy sobie, że sobie z tym poradzimy. Jeśli czujemy smutek lub frustrację, ufamy sobie, że się z tym zmierzymy. Przyszłość staje się mniej stresująca, ponieważ ufamy, że poradzimy sobie z wszystkim, co nas czeka.

• Kiedy mamy przed sobą przytłaczającą liczbę rzeczy, ufamy sobie, że wybierzemy jedną rzecz i się z nią zmierzymy.

• Ufać sobie, że w pełni podejmiemy trudne rzeczy, takie jak ćwiczenia, trudne zadania, trudne rozmowy, medytacja i więcej, ponieważ wiemy, że możemy poradzić sobie z każdym stresem, który się pojawi.

• Zaczynamy tworzyć życie pełne wpływu, ponieważ podejmujemy się rzeczy, które są wpływowe i ważne.

• Tworzymy życie, w którym dbamy o siebie, ponieważ ufamy, że można dbać o siebie.

• Tworzymy zdolność do prowadzenia trudnych rozmów, ponieważ ufamy sobie w tych rozmowach. Nasze relacje się poprawiają, a nas mniej stresuje to, co robi druga osoba.

To tylko początek. Więcej zaufania prowadzi do tego, że możemy być w pełni sobą, a nasze życie staje się bardziej ożywione, bardziej zrelaksowane, bardziej radosne, bardziej bezwysiłkowe.

Jak Rozwijać Zaufanie do Siebie

Jak więc rozwijać takie zaufanie? Poprzez celową praktykę.

Wybierz jeden obszar, w którym nie ufasz sobie, i postanów, że będziesz ćwiczyć:

• Prokrastynacja: zajmij się jednym zadaniem na raz. Ufaj sobie, że zajmiesz się tym zadaniem, nawet przez 2 minuty. Nie musisz go kończyć, po prostu zacznij. Z czasem pójdziesz na dłużej, aż do 30 minut. To wystarczy na tę praktykę.

• Przeciążenie: zrób listę zadań. Ćwicz wybieranie jednego i zajmowanie się nim. Ufaj sobie, że z resztą zajmiesz się później, i ćwicz po prostu zajmując się jednym zadaniem na raz.

• Potrzeby i uzależnienia: odetnij się od potrzeby/uzależnienia na 3 dni. Ćwicz ufanie sobie, że poradzisz sobie ze stresem wynikającym z nieulegania pokusie. Znajdź inne, zdrowsze sposoby radzenia sobie z tym stresem: medytuj, ćwicz, idź na spacer, porozmawiaj z przyjacielem lub terapeutą.

• Trudne rozmowy: zrób listę trudnych rozmów, które odkładałeś. Ćwicz ufanie sobie przez skontaktowanie się z najłatwiejszą z listy i poproszenie o kilka minut (osobiście lub przez telefon). Nie przygotowuj się do rozmowy, nie pozwól sobie nadmiernie nad nią myśleć. Po prostu się pojaw i ćwicz rozmowę z tą osobą, ufając sobie, że sobie poradzisz, nie analizując wszystkiego. Ćwicz ufanie sobie przez bycie świadomym wszelkich emocji, które się pojawiają, zarówno Twoich, jak i rozmówcy. Powtarzaj to raz dziennie.

Od tego bym zaczął. Praktyka rozwijania zaufania to praktyka na całe życie. Poza tym, sugerowałbym, abyś uzyskał wsparcie — reach out to me if you’d like to work with me as a 1-on-1 coach, jestem tutaj, aby pomóc w tej pracy!