Życie byłoby wspaniałe, gdybyśmy robili tylko to, czego pragną nasze ulotne serca, w każdej chwili dnia.
Niestety, pranie, podatki i trudne rozmowy nigdy nie zostałyby zrobione. Najlepsze książki nigdy nie zostałyby napisane. Wszystkie osiągnięcia ludzkości pozostałyby tylko w sferze wyobraźni, nie zostałyby zrealizowane.
Więc co powinniśmy zrobić, jeśli stoimy przed zadaniem, którego nie chcemy wykonać? Cóż, możemy uciec i szukać rozrywki. To zwykle działa, dopóki nie zaczyna powodować problemów. Albo możemy znaleźć sposób na jego wykonanie.
Oto jak to zrobić:
-
Medytuj nad tym, dlaczego musisz to zrobić. Zamiast poddawać się rozproszeniu, usiądź na chwilę. Dlaczego musisz wykonać to zadanie, którego nie chcesz robić? Jasne, bo jest na twojej liście rzeczy do zrobienia albo bo ktoś inny chce, żebyś to zrobił. Albo dostajesz za to wynagrodzenie, albo ktoś musi to zrobić. Ale dlaczego? Co to zadanie pomoże osiągnąć? Komu pomaga? Zagłęb się i znajdź dobro, które tworzysz na świecie. Jeśli jesteś zmywaczem naczyń, możesz nie uważać, że umycie brudnych naczyń ma znaczenie, ale te naczynia są potrzebne, aby podać jedzenie, a jedzenie odżywia ludzi i może ich uszczęśliwić, a wtedy mogą wyjść i zrobić coś dobrego na świecie z uśmiechem na twarzy. Więc połącz mycie naczyń z dobrem.
-
Medytuj nad swoim strachem. To, co cię powstrzymuje od wykonania zadania lub chęci jego wykonania, to Lęk jest źródłem Twoich problemów. Boisz się porażki lub złego wrażenia, boisz się dyskomfortu lub zamieszania związanego z zadaniem. Poświęć więc chwilę na spojrzenie w głąb siebie i dostrzeż ten strach. Poczuj go. Zaakceptuj jako część siebie, zamiast przed nim uciekać.
-
Porzuć swój ideał. Gdyby ten strach zniknął, mógłbyś po prostu łatwo wykonać to zadanie. Co więc powoduje ten strach? Jakiś ideał, który masz, jakaś fantazja o życiu wolnym od dyskomfortu, zamieszania, wstydu, niedoskonałości. To nie jest rzeczywistość, tylko fantazja, a ona stoi ci na drodze, powodując strach. Porzuć więc fantazję, ideał, oczekiwania. I po prostu przyjmij rzeczywistość: to zadanie przed tobą, nic więcej.
-
Intencje, nie rezultaty. Jesteś skupiony na wynikach zadania – co się stanie, jeśli to zrobisz, jaka porażka może wyniknąć. Zapomnij więc o wyniku – i tak nie możesz wiedzieć, jaki będzie. To należy do przyszłości. Na razie skup się na swojej intencji: dlaczego to robisz? Jeśli to po to, aby uczynić życie bliskiej osoby lepszym, to jest to twoja intencja. Ta intencja jest prawdziwa, bez względu na wynik. Skup się na tym, a nie na tym, co może się wydarzyć złego lub nie.
-
Zaakceptuj niedoskonałości. Trudne rzeczy często mają największe znaczenie jest trudne. To nie jest łatwe i często jesteś zagubiony, nie wiedząc jak to zrobić, ponieważ wcześniej nie robiłeś tego dużo. I co z tego? Trudne rzeczy są trudne, ale życie nie zawsze jest usłane różami z wisienką na wierzchu (i szczyptą cynamonu). Czasem jest trudno i to jest całkowicie w porządku. Zaakceptuj całe życie, kolce i pestki, i wszystko. Życie byłoby nudne bez wyzwań. Uśmiechnij się więc, zaakceptuj trudności i zacznij działać.
-
Narzuć sobie ograniczenia. Mamy tendencję do buntu przeciwko ograniczeniom: „Nie chcę tego robić! Chcę wolności!” Niestety, nieograniczona wolność oznacza nieograniczone wybory, nieograniczone rozproszenia i nic nie zostaje zrobione. Upraszczaj, wprowadzając ograniczenia: rób tylko jedno zadanie na raz. Teraz wykonuj tylko to jedno zadanie. Rób to przez 10 minut. Zabroń sobie wchodzenia na jakiekolwiek inne strony internetowe lub sprawdzania czegokolwiek na telefonie, lub robienia czegokolwiek innego, co lubisz robić dla rozproszenia, dopóki nie wykonasz tych 10 minut. Poproś przyjaciela, aby cię pilnował — kolejne ograniczenie, które często pomaga.
-
Zrób trochę, potem wstań. Jeśli musisz coś napisać, napisz tylko jedno zdanie. Potem wstań, napij się wody, rozciągnij się. Pogratuluj sobie, że zacząłeś! Teraz zrób trochę więcej: napisz kilka kolejnych zdań. Wstań, zrób sobie przerwę mentalną (nie idź na inną stronę), zrób kilka pompek. Wróć, zrób trochę więcej. Wkrótce znajdziesz się w tym strumieniu działania.
-
Nie pozwól, aby twój umysł uciekał. Twój umysł będzie chciał uciekać. To w porządku, taka jest natura umysłu. Jest przestraszony i będzie racjonalizował ucieczkę w rozproszenia, idąc ku temu, co łatwe. Obserwuj to, nie próbuj zatrzymywać zjawiska, ale nie dawaj mu gdzie uciec. Obserwuj, jak umysł chce uciekać, ale nic z tym nie rób. Po prostu obserwuj. W końcu się uspokoi.
-
Znajduj wdzięczność. To zadanie może wydawać się trudne lub niezręczne, ale w rzeczywistości jest w nim wiele dobrego. Na przykład, jeśli robisz to dla pracy – hej, masz pracę! Masz pieniądze na jedzenie i mieszkanie! Masz oczy, uszy i umysł, aby wykonać to zadanie! Wyobraź sobie życie bez tych wszystkich rzeczy, a potem spróbuj żałować, że musisz zrobić coś tak trudnego. Albo, zamiast tego, spróbuj być wdzięczny za możliwość zrobienia czegoś dobrego na świecie, nauczenia się czegoś z tego zadania, poprawienia swoich umiejętności, bycia świadomym, gdy to robisz.
-
Ucz się i rozwijaj. Medytując nad swoimi intencjami i strachem, porzucając ideały i akceptując niedoskonałości, ustanawiając ograniczenia i znajdując wdzięczność… uczysz się o sobie. To zadanie, choćby nudne czy przerażające, jest nauczycielem dla twojego umysłu. To cudowna rzecz. Więc to zadanie to ogromna szansa na naukę. Cóż za wspaniały sposób na spędzenie czasu!