Czasami czujemy się zniechęceni wobec siebie: myślimy, „Nie radzę sobie dobrze, nie jestem zdyscyplinowany, nie jestem wystarczająco dobry, do niczego się nie nadaję.” Lub coś w tym stylu.
Co możemy z tym zrobić? Dać sobie motywującą przemowę? (Pewnie!) Znaleźć coś, za co moglibyśmy się docenić, co jest niesamowite? (Tak!)
Inne podejście, które jest bardzo polecane, to po prostu o tym zapomnieć.
Kiedy jesteśmy zniechęceni wobec siebie, dużo rozmyślamy o tym, dlaczego nie jesteśmy wystarczająco dobrzy, wystarczająco niesamowici, wystarczająco skuteczni, wystarczająco wyjątkowi. Ale co jest tak ważnego w byciu wyjątkowym? Dlaczego jesteśmy tym tak pochłonięci? To strata energii mózgu.
Zamiast tego, po prostu wybierz coś, nad czym chcesz pracować. Napisz coś, narysuj coś, zaprogramuj coś, animuj coś, uszyj coś. Nie ma to znaczenia. Cokolwiek, co przyciąga twoje serce.
Ustal intencję dla tej aktywności: robię to ze współczucia dla innych, z miłości do siebie samego, by dotrzymać zobowiązania wobec kogoś.
A teraz zacznij: naprawdę zacznij to robić. Nie martw się, czy robić to przez 10 minut czy godzinę. Nie przejmuj się tym, jak dobrze ci to wyjdzie, co ludzie o tym pomyślą, czy osiągniesz sukces, czy nie. To nie jest istotne dla zadania.
Po prostu rób. Skup swój umysł całkowicie na aktywności, na ruchu, pomysłach i emocjach, na swoim ciele, oddechu i otoczeniu. Bądź całkowicie uważny, całkowicie zanurzony.
A to dziecko w tobie, które martwi się byciem wyjątkowym? Ono znika. Zatraca się, gdy stajesz się zanurzony w działaniu.
Spróbuj teraz. Wybierz coś, ustal intencję i zacznij robić. I zatracisz się w działaniu.