„Szczęście to wiedza o tym, jak się bawić.” ~Ralph Waldo Emerson
Kiedy piszę o Jak być szczęśliwym zawsze i Szalone Mówienie: Przewodnik Po Robieniu Tego, Co Kochasz, ludzie często pytają: „A co, gdy musisz robić coś, czego nie lubisz?”
Nie zawsze możesz cieszyć się tym, co robisz, prawda?
Właściwie możesz. Musisz tylko przypomnieć sobie, jakie to było być dzieckiem.
Oczywiście istnieją rzeczy, które musimy codziennie robić i które mogą wydawać się nudne: prace domowe, załatwianie spraw, rutynowe zadania w pracy, uczestnictwo w spotkaniach, które sprawiają, że chcesz uderzyć głową w stół. Ale są nudne tylko dlatego, że postanowiliśmy, żeby takie były.
Weźmy na przykład moją 6-letnią córkę Noelle. Musiała iść do dentysty, co dla większości ludzi jest dość rutynową czynnością. Pojechaliśmy pociągiem, a potem przeszliśmy kilka przecznic. W pociągu śpiewała, znajdowała rzeczy, które były zabawne do oglądania przez okno, grała ze mną w gry. Gdy szliśmy, mówiła o tym, że budynek, w którym jest dentysta, może dosięgnąć niebieskiego nieba, i chciała się ze mną założyć, że rzeczywiście to zrobi (10 uścisków dla mnie, jeśli wygram, 1 dolar dla niej, jeśli ona wygra). Jazda windą na 18. piętro była dla niej jak jazda kolejką górską.
Każda rzecz, którą robi, staje się grą, okazją do odkrywania i eksploracji albo przynajmniej okazją do zaśpiewania piosenki. Nigdy się nie nudzi. Dlaczego tak jest?
Ponieważ ona nie widzi niczego jako nudnego. Wszystko jest nowe i zawsze można zagrać w grę.
My też tak możemy. Każda praca domowa może stać się zabawą. Każdy spacer do sklepu może być przejawem umysłu początkującego, dzięki czemu zobaczymy nasze otoczenie na nowo, gotowe do odkrywania. Każde nudne zadanie w pracy można przekształcić w wyzwanie, w grę.
Mój 8-letni syn Seth biega wszędzie, skacze wszędzie. Chodzimy ulicą, a on jest wilkołakiem, czarodziejem, superbohaterem. Pokój dzienny staje się miejscem, gdzie można zbudować fort, styropian staje się zabawką, a jeśli nie ma nic do zabawy, chodzi wokół i wymyśla historie w głowie. Jak można się nudzić, gdy widzi się życie w ten sposób?
Chociaż nie chcę mówić Ci, jak się bawić, oto kilka szybkich przykładów na prośbę:
-
Śpiewaj, gdy wykonujesz prace domowe
-
Wykorzystuj zmywanie naczyń jako formę praktyki uważności
-
Rób z komputerowych zadań grę — zobacz, jak szybko możesz opróżnić swoją skrzynkę odbiorczą (ustaw stoper)
-
Przyznawaj sobie punkty za odhaczanie zadań i zobacz, ile punktów możesz zdobyć każdego dnia
-
Skacz zamiast chodzić
-
Wyobraź sobie, że jesteś w filmie, gdy wchodzisz na spotkanie
-
Stawiaj sobie wyzwania
-
Zakładaj się z przyjaciółmi przy robieniu rzeczy, które normalnie Ci się nie podobają
-
Puść muzykę, tańcz
-
Wykonaj taniec zwycięstwa po zrobieniu czegoś dobrze
-
Dokuczaj współpracownikom, nazywając ich Jeeves
-
Pisz SMS-y tylko po hiszpańsku
-
Twórz gry, by się uczyć
-
Kiedy wysyłasz e-mail, wydawaj dźwięki jak faks
-
Kiedy musisz coś posprzątać, relacjonuj działania głosem Howarda Cossella
-
Wyobraź sobie, że Twoi współpracownicy to roboty lub wampiry
-
Rozmawiaj z komputerem i nadaj mu imię
-
Udawaj, że nigdy nigdzie nie byłeś i że wszystko jest nowe
-
Zawsze, gdy coś robisz, pytaj: „Co zrobiłby Dwight Schrute?” (WWDSD?)
-
Spróbuj rymować swoje e-maile lub tweety
OK, może nie wszystkie były świetne, ale jestem pewien, że możesz wymyślić lepsze, gdy wejdziesz w odpowiedni nastrój.
Zabawę wybito z nas przez lata szkolenia i pracy. Przywróć ją, obserwując dziecko i widząc, jakie wspaniałe jest dla niego życie.
(Ten post został zainspirowany postem Suraja Shaha Last day living.)
„Nie przestajemy się bawić, bo się starzejemy; starzejemy się, bo przestajemy się bawić.” ~George Bernard Shaw