Moja Zen teacher Susan niedawno powiedziała grupie swoich uczniów po zakończeniu odosobnienia medytacyjnego Zen: „Teraz wszyscy jesteśmy mnichami”.
W czasie tej globalnej pandemii żyjemy w epoce izolacji i odosobnienia. Jest to również okres zwiększonej niepewności.
Może to być coś strasznego, co prowadzi nas do samotności i rozproszenia… albo może stać się czasem praktyki, refleksji i pogłębiania świadomości.
Możemy zdecydować się postrzegać siebie jako mnichów pogrążonych w ciszy klasztoru.
To nasz wybór.
Jeśli zostajesz teraz w domu, może być to czas niekończących się internetowych rozpraszaczy… albo możesz otworzyć się na możliwość wykorzystania błogiej samotności do medytacji, czytania, pisania, kontemplacji czy prowadzenia dziennika. To może być czas praktyki.
Jeśli odczuwasz niepokój chwili, może być to czas niemal załamania nerwowego i gorączkowego działania… albo może stać się momentem, by zwolnić i zachować spokój. Ćwicz uważność wobec uczuć, które się pojawiają.
Możesz sięgać po najnowsze memy i viralne filmy (które są zabawne!)… albo możesz znaleźć wartościowy tekst i go studiować.
Możesz wpaść w frustrację z powodu zachowania innych w czasie tego kryzysu… albo możesz ćwiczyć otwieranie się na współczucie poprzez medytacje współczucia.
To wspaniała okazja do pogłębienia uważności i praktyki, do nauki stawiania czoła niepewnościom i lękom, które w nas powstają, oraz do łączenia się z ludźmi doświadczającymi tego samego, zamiast się od nich odcinać.
Teraz wszyscy jesteśmy mnichami – jak wykorzystasz ten czas?