Kraj, w którym mieszkam, jest głęboko podzielony, a ja przyznaję, że często czuję się bezradny w tej sytuacji.
Jeśli nie mieszkasz w Stanach Zjednoczonych, jestem pewien, że dostrzegasz podobne podziały w swoim kraju: ludzie oceniający się nawzajem, przepełnieni złością i strachem, wykazujący bardzo małe zrozumienie i współczucie.
Wszyscy to robimy i obwiniamy drugą stronę.
Co więc możemy zrobić, aby uzdrowić ten podział?
Dla mnie odpowiedź leży we współczuciu. Współczuciu dla innych w naszym kraju i na świecie, którzy cierpią. Współczuciu dla naszych sąsiadów, dla ludzi o innych poglądach, dla tych, którzy się boją i po prostu chcą dobrego życia. Współczuciu dla nas samych, gdy próbujemy radzić sobie w trudnej sytuacji.
Ale współczucie jest teraz trudne, więc samo nawoływanie do niego nie działa. Problem polega na tym, że nasze poglądy na temat tego, kto ma rację, a kto jest winny, utrudniają współczucie i uzdrowienie podziału.
Prawdziwym kluczem jest odłożenie na bok naszych poglądów i przezwyciężenie potrzeby bycia zawsze po właściwej stronie. Prawdziwym kluczem do uzdrowienia tego podziału jest porzucenie tego, co wydaje nam się, że wiemy.
Tylko wtedy, gdy porzucimy to, co wydaje nam się, że wiemy, możemy być ciekawi drugiej strony. Spróbujmy zrozumieć, dlaczego robią to, co robią, dlaczego czują to, co czują. Spróbujmy wejść w ich świat i zrozumieć ich.
Tylko wtedy, gdy porzucimy naszą wiedzę i wejdziemy w nieznane, naprawdę możemy zobaczyć ich perspektywę i poczuć dla nich współczucie.
Gdy to zrobimy, współczucie może się pojawić, a uzdrowienie może się rozpocząć.
Odłóżmy na bok to, co wydaje nam się, że wiemy.
Otwórzmy się na nieznane, na to, jak rzeczy mogłyby wyglądać. Otwórzmy się na poznanie ich strony.
Otwórzmy się na współczucie wobec tego, co przeżywają.
Połączmy się ze sobą i zjednoczmy.