Wszystko jest Praktyką

Mam klienta, który całkowicie odmienił swoje życie – to była kompletna transformacja i jest to zapierające dech w piersiach.

Jedną z najpotężniejszych rzeczy, które wdrożył w swoim życiu, jest praktyka współczucia dla siebie. To zmieniło wszystko, gdy zaczął wprowadzać to do swoich działań.

Ale jedną z kolejnych najpotężniejszych rzeczy, które stworzył dla siebie, jest pogląd, że Wszystko jest Praktyką.

Co za niesamowicie wartościowy sposób postrzegania naszego życia!

Każda trudność, która się pojawia, jest po prostu czymś do przećwiczenia.

Każda frustracja związana z drugą osobą to teren do ćwiczeń, a ta osoba staje się twoim nauczycielem. Skłoń się przed nią z wdzięcznością!

Zazwyczaj myślimy o tych trudnościach i frustracjach jako o czymś, co jest nie tak z nami, inną osobą lub światem. Przy takim podejściu każda porażka jest kolejnym powodem do złego myślenia o sobie. Każda frustracja wobec kogoś innego jest powodem do zamknięcia się na tę osobę lub wyładowania na niej złości. Wszystko, co jest nie tak ze światem, staje się kolejnym powodem do zniechęcenia.

Ale co, jeśli zamiast tego po prostu potraktujemy to jako coś do przećwiczenia?

Kilka przykładów:

• Moja praca mnie przytłacza: OK, świetnie, wnieśmy świadomość do uczucia przytłoczenia, bądźmy z nim uważnie i zbadajmy pogląd, który sprawia, że mamy to uczucie. Czy możemy praktykować zmianę tego poglądu? Nawiązywać kontakt z naszym wewnętrznym spokojem? Dzięki takiej praktyce, za każdym razem, gdy czujemy się przytłoczeni, mamy okazję nawiązać kontakt z naszym wewnętrznym spokojem.

• Inni ludzie mogą być tak frustrujący! Absolutnie… a także, czy możemy praktykować bycie z tym uczuciem frustracji (nawet wyrażając je w pełni jako emocję), zauważać, jaki mamy pogląd na innych, który tworzy naszą frustrację, i może znaleźć bardziej otwarty pogląd, który pozwala nam odczuwać współczucie dla innych ludzi? Może nawet dostrzec ich z miłością i podziwem? Wtedy każda frustracja wobec innych staje się sposobem na praktykowanie współczucia i podziwu oraz otwartości.

• To zadanie jest zbyt trudne, nie chcę tego robić: Tak, też to odczuwam! Czy możemy praktykować bycie z naszą niechęcią, zauważając pogląd, który sprawia, że myślimy o tym jako o ciężarze, a zamiast tego znaleźć bardziej otwarty i radosny sposób patrzenia na to zadanie? Czy może stać się ono miejscem zabawy, ciekawości i przygody?

Każde wyzwanie, problem, frustracja, porażka staje się miejscem pięknej praktyki.

Życie staje się placem zabaw i miejscem eksploracji.

Co za magiczne miejsce ten świat!