Nasze życie jest przesiąknięte uzależnieniami i rozproszeniami.
Media społecznościowe, zakupy, ulubione strony internetowe i serwisy wideo, alkohol, papierosy, obgryzanie paznokci, pornografia, narkotyki, słodycze, smażone jedzenie, napoje gazowane, kawa, hazard, gry, pracoholizm, narzekanie, unikanie, odwlekanie, perfekcjonizm, fantazjowanie, racjonalizowanie, nienawiść do siebie, uzależnienie od seksu, uzależnienie od dramatu.
Te uzależnienia są jednymi z najczęstszych sposobów ukojenia się, kiedy jesteśmy zestresowani lub źle myślimy o sobie czy innych. Kiedy czujemy niepokój, niepewność, depresję, złość, smutek, ból. Kiedy czujemy się przytłoczeni, źle o sobie myślimy, mamy wątpliwości co do siebie, niepewność, dyskomfort.
Będziemy koić się uzależnieniami, aż do momentu, gdy wydaje się, że nie możemy przestać.
Pierwszym krokiem w radzeniu sobie z uzależnieniem jest oczywiście rozpoznanie, że to problem. Pamiętam, jak przez lata tłumaczyłem sobie, dlaczego palenie papierosów było w porządku. I że jedzenie w nadmiarze. I odkładanie wszystkiego na później. Tyle racjonalizacji! Dopiero gdy byłem gotów przyznać, że to problem, zmiana stała się możliwa.
Musiałem być gotowy stawić czoła problemowi.
Kolejnym krokiem jest postanowienie podjęcia działań. Dokonania zmiany. Może minąć wiele miesięcy od momentu, gdy przyznasz, że to problem, do chwili, gdy rzeczywiście przestawisz przełącznik w swoim mózgu, aby podjąć działanie.
Gdy już postanowisz działać i stawić czoła problemowi, następnym krokiem jest rozpoznanie, że robisz to, aby ukoić się z dyskomfortu i niepewności.
Próbujesz unikać dyskomfortu i niepewności, sięgając po swoje uzależnienie. Problem polega na tym, że to działa… aż przestaje. W pewnym momencie samo uzależnienie staje się przyczyną twojego stresu, niepewności i dyskomfortu.
Zatem rozpoznaj, że próbujesz się ukoić, by nie musieć czuć niepewności, stresu, dyskomfortu.
Oto trik: przebij się przez uzależnienie, pozwalając sobie poczuć dyskomfort i niepewność.
Daj Sobie Pozwolenie na Poczucie Dyskomfortu
Nie chcemy czuć dyskomfortu. Próbujemy zorganizować całe nasze życie tak, aby nie musieć czuć się niekomfortowo – nasze życie jest uporządkowane w głębokim komforcie i uzależnieniu, z jak największą kontrolą, jaką możemy stworzyć.
Stworzyliśmy wokół siebie kokon. Ale kokon jest więzieniem. Zamknął nas w komforcie, nie pozwalając zrobić nic niekomfortowego. Uwięził nas w naszym uzależnieniu. Trzyma nas w naszych lękach.
Co by było, gdybyśmy mogli wyrwać się z tego więzienia? Co by było, gdybyśmy mogli zyskać prawdziwą wolność robienia wszystkiego, czego chcemy, niezależnie od tego, jak niekomfortowe i niepewne? Byłoby to niesamowicie wyzwalające!
Oto trening: pozwól sobie poczuć niepewność i dyskomfort.
Spróbuj teraz: skieruj uwagę na swoje ciało i zauważ odczucie dyskomfortu i niepewności. Przyglądaj się z ciekawością: jak to się czuje?
Gdy czujesz ciąg uzależnienia, które Cię przyciąga… nie uciekaj do niego! Zatrzymaj się, pozwól sobie trwać w dyskomforcie z powodu nieoddawania się uzależnieniu… i poczuj dyskomfort w swoim ciele. Poczuj niepewność, której próbujesz unikać, chroniąc się w kokonie.
Poczuj to w pełni, otwierając się na to doświadczenie. To nie jest wielka sprawa. Możesz to znieść.
Pozostań z tym tak długo, jak możesz. Okaż sobie trochę współczucia w trakcie tego procesu.
Zakochaj się w chwili, z całą jej niepewnością. Z całym dyskomfortem. To część niekontrolowanej mieszanki miłości, sensu, niepewności, dyskomfortu i piękna.
Spróbuj tego i zobacz, czy możesz uwolnić się od jednego uzależnienia w tym miesiącu, nie musząc uciekać.