Kiedy przechodzimy przez nasz dzień, Mentalna Waleczność: Uświadamianie sobie historii, które sobie opowiadamy o tym, co się dzieje… a w centrum tej narracji jest jedna osoba.
My sami.
Kiedy mówię sobie, że ktoś zachowuje się nieuprzejmie lub źle mnie traktuje, kiedy mówię sobie, że odkładanie spraw na później jest w porządku, bo jestem zmęczony i nie mam nastroju… jestem w centrum tego filmu. To ciągła opowieść o moim życiu i wszystkim dookoła mnie, gdzie ja jestem w centrum.
Jestem pewien, że możesz się z tym utożsamić – ty również jesteś w centrum swojego filmu. To naturalne i nie ma w tym nic złego.
Ale z tego egocentrycznego widzenia świata mogą wynikać pewne trudności:
-
Interpretujemy działania innych ludzi w odniesieniu do nas, tak jakby nam pomagały lub przeszkadzały… dając nam to, czego chcemy, lub stając na drodze do tego, czego chcemy. Ale ich działania nie dotyczą nas – ich działania dotyczą ich samych, ponieważ oni są w centrum własnych historii. Kiedy interpretujemy ich egocentryczne działania przez pryzmat naszego egocentrycznego widzenia, działania często nie mają sensu i nas frustrują, ranią lub rozwścieczają.
-
Kiedy ktoś wygłasza komentarz, który odbieramy jako atak na nas… czujemy, że musimy się bronić. „Jestem dobrą osobą”, myślimy, „i nie powinni sugerować, że nie jestem.” Ale ta interpretacja to tylko egocentryczny sposób patrzenia na sytuację… moglibyśmy również zobaczyć to jako coś, co mówi o innej osobie. A jeśli spróbujemy zrozumieć, skąd oni pochodzą, zamiast patrzeć, co to mówi o nas, będziemy mniej defensywni i mniej skłonni do obrażania się.
-
Interpretujemy wszystko inne wokół nas – od złych warunków na drodze po komentarze internetowe po ataki terrorystyczne – myśląc o tym, jak to na nas wpływa. „To jest beznadziejne (dla mnie)”, myślimy. Ale moglibyśmy również usunąć siebie z tej historii i po prostu zobaczyć, że są rzeczy dziejące się na świecie, być nimi zaciekawieni, próbować je zrozumieć i zobaczyć, że nie dotyczą nas.
Jeszcze raz, to naturalne i normalne interpretować wszystko w ten sposób… ale można zauważyć, że może to powodować problemy, hamować zrozumienie i empatię oraz sprawiać, że czasami jesteśmy nieszczęśliwi.
Co więc możemy zrobić?
Po pierwsze, Mentalna Waleczność: Uświadamianie sobie historii, które sobie opowiadamy.
Następnie zauważ, że stawiamy siebie w centrum.
Potem zobacz, czy możemy usunąć siebie z centrum tej historii.
Jak wyglądałaby ta historia bez nas w niej? Dla mnie ta opowieść staje się czymś w rodzaju:
-
Rzeczy się dzieją – jak interesujące! Czego można się z tego nauczyć? Co można zrozumieć?
-
Ktoś inny coś robi lub mówi i prawdopodobnie dotyczy to jego. Jak mogę lepiej go zrozumieć?
-
W tym, co inni ludzie mówią i robią, jest trudność i nieszczęście. Jak mogę poczuć współczucie dla nich i okazać im miłość?
Kiedy pamiętam, żeby to zrobić – a bardzo, bardzo rzadko pamiętam – podnosi to trudność, z którą borykam się wewnętrznie, i przekierowuje moją uwagę na zrozumienie i empatię wobec innych ludzi, pokazując, jak mogę okazać im współczucie.
Oczywiście, nie jestem naprawdę usunięty z tej historii. Nadal tam jestem, ale niekoniecznie w jej centrum. Zamiast tego bardziej skupiam się na mojej współzależności z innymi ludźmi i rzeczami, i widzę, że oni wspierali mnie w stawaniu się osobą, którą jestem, i że ja też mogę ich wspierać.