Kiedy siedzisz tutaj, czytając te słowa, oddychasz… zatrzymaj się na chwilę i zauważ ten oddech.
Możesz kontrolować oddech i sprawić, żeby zachowywał się, jak chcesz… albo po prostu pozwól sobie oddychać.
Jest spokój w samym pozwoleniu ciału na oddychanie, bez konieczności robienia czegokolwiek w tej kwestii.
Teraz wyobraź sobie, że pozwalasz swoim rękom oddychać. Po prostu pozwól im być, bez prób kontrolowania. Po prostu pozwól im oddychać.
Rozejrzyj się dookoła i zauważ, co jeszcze znajduje się w pokoju razem z tobą. Zobacz każdy przedmiot i pozwól mu oddychać.
Jeśli w pokoju są ludzie, w twoim budynku lub w pobliskich budynkach albo domach… wyobraź ich sobie i pozwól im oddychać.
Kiedy pozwalasz im oddychać, po prostu pozwalasz im być dokładnie takimi, jakimi są. Nie musisz ich zmieniać, nie musisz ich kontrolować, nie musisz ich ulepszać. Po prostu pozwól im oddychać w spokoju i zaakceptuj to. Może nawet uśmiechniesz się na myśl o tym oddychaniu.
Idąc przez swój dzień, pozwól wszystkiemu oddychać. Pozwól sobie oddychać.
Nie musisz nic robić. Nie oczekujesz niczego od nikogo ani niczego. Po prostu pozwól wszystkiemu przychodzić i odchodzić naturalnie.
Po prostu doceniaj wszystko i wszystkich takimi, jakimi są – cudami istnienia, oddychającymi w delikatnym powietrzu świata, i uśmiechaj się na widok tej radosnej manifestacji miłości.