Jest pewien sposób bycia, który staram się w sobie kultywować – odpuszczenie pragnienia, by inni zachowywali się w określony sposób.
Oto problem: wszyscy czasem denerwujemy się na innych ludzi. Chcemy, by nasze dzieci robiły określone rzeczy, by nasi partnerzy byli mniej tacy czy inni, by nasi przyjaciele zmienili swoje życie, by nasi krewni byli zdrowsi, by inni ludzie byli mniej nieuprzejmi itd.
Co więc możemy z tym zrobić? To może doprowadzić nas do szaleństwa, ale nie możemy sprawić, by to się stało. To jest poza naszą kontrolą. Próba zmieniania innych i pragnienie, by byli takimi, jakimi ich chcemy, po prostu nie działa. Alternatywa jednak jest dla większości z nas nie do przyjęcia: po prostu pozwolić innym być tym, kim chcą być. Nawet kiedy Cię to irytuje.
Oto sposób bycia, który staram się kultywować:
-
Przypominać sobie, że nie kontroluję innych.
-
Przypominać sobie, że inni mogą żyć swoim życiem, jak chcą.
-
Widzieć w nich dobro.
-
Odpuścić sobie ideał, który wywołuje frustrację.
-
Zrozumieć, że kiedy inni są trudni, mają problemy z radzeniem sobie. I współczuć im.
-
Przypominać sobie chwile, kiedy sam miałem trudności, kiedy walczyłem ze zmianą, kiedy byłem sfrustrowany.
-
Robić to, co mogę, by im pomóc: być pomocnym, słuchać, sprawiać, by czuli się wysłuchani i zaakceptowani.
Nie jestem jeszcze w tym dobry, ale kiedy odnajduję swoją drogę, to pomaga. Sprawia, że jestem mniej sfrustrowany, pozwala mi być bardziej uważnym, poprawia moje relacje, sprawia, że inni czują się lepiej. Życzę tego wszystkim wam.