Urojone fantazje, z którymi żyjemy każdego dnia

„Większość ludzi spędza od 50 do 90 procent lub więcej swojego czasu w wyobraźni, żyjąc w fantazji.” ~Charlotte Joko Beck

Nie udaje nam się tworzyć nowych nawyków przez fantazje.

Odkładamy sprawy na później przez fantazje.

Złościmy się na innych ludzi i na samych siebie przez fantazje.

Tracimy cud świata przez fantazje.

My — wszyscy — żyjemy w iluzji przez większość czasu. Może się to nie wydawać prawdą, ale zastanów się:

• Kiedy budzisz się i zaczynasz myśleć o tym, co zamierzasz zrobić dzisiaj, twoje plany nie dzieją się naprawdę, są tylko w twojej głowie.

• Kiedy boisz się porażki, która może nastąpić, gdy podejmiesz się tego dużego zadania w pracy, i odkładasz je na później, to nie porażka faktycznie się dzieje, lecz wszystko to jest w twojej głowie.

• Kiedy ktoś robi coś, co cię irytuje, dzieje się tak dlatego, że nie zachowuje się tak, jak myślisz, że powinien (powinien być bardziej uprzejmy), ale to „zachowanie, jak myślisz, że powinien” nie jest rzeczywistością, lecz idealnym wyobrażeniem w twojej głowie. Frustracja wynika nie z ich działań, ale z tego, jak ich działania różnią się od twoich fantazji.

• Kiedy zaczynasz nowy nawyk (powiedzmy ćwiczenia), motywuje cię fantazja o tym, jak twoje życie będzie wyglądać, gdy stworzysz ten nawyk… ale to nie jest rzeczywistość. Kiedy rzeczywistość tego nawyku się pojawia, nigdy nie spełnia twojej fantazji. Często jest trudniejsza, bardziej chaotyczna. Mniej idealna. I dlatego rezygnujesz.

• Kiedy poruszasz się po domu lub biurze, twój umysł nie koncentruje się na chodzeniu i rzeczach wokół ciebie, lecz jest gdzie indziej. W fantazji.

• Kiedy jesz, w większości przypadków nie zwracasz uwagi na jedzenie. Twój umysł jest gdzie indziej, w fantazji.

• Kiedy rozmawiasz z kimś, nie koncentrujesz się na tym, co on mówi, ale myślisz o tym, co zamierzasz powiedzieć, albo o czymś innym.

Oczywiście, czasami jesteśmy w chwili obecnej, ale dzieje się to prawdopodobnie rzadziej niż myślisz.

Fantazje zajmują większość naszego czasu i zazwyczaj nie są pomocne. Powodują, że się boimy, odkładamy sprawy na później, złościmy się, zawodzimy, rezygnujemy.

Zamiast tego wypróbuj to: odpuść fantazję i zwróć uwagę na tę właśnie chwilę. Zobacz ją taką, jaka jest, a nie taką, jak chciałbyś, by była. Zaakceptuj ją dokładnie taką, jaka jest, z wszelkimi niedoskonałościami.

Poruszaj się przez dzień, praktykując to widzenie rzeczy takimi, jakie są.

Wykonuj swoją pracę, nie myśląc o strachu przed porażką w fantazji ani o tym, co może się wydarzyć w przyszłości, czy jak trudna ta praca będzie… po prostu rób to, w chwili obecnej.

Podejmij nowy nawyk (ćwiczenia, medytacja, zdrowe odżywianie) w chwili obecnej, widząc go takim, jakim jest, a nie porównując do swojej fantazji o tym, czym powinien być. Nie myśl o tym, jak będzie trudno w przyszłości. Skup się na tym, jakie jest teraz.

Zobacz innych ludzi takimi, jakimi są, i zaakceptuj ich bez osądu. W tym obcych. Z wszelkimi niedoskonałościami.

Możemy fantazjować, ile chcemy, ale fantazja nigdy się nie zdarza. Ta obecna rzeczywistość to wszystko, co mamy. Nauczmy się ją kochać.