Zajęło mi dużo czasu, zanim zrozumiałem, dlaczego ja i tak wielu innych ludzi mamy trudności ze zmianą nawyków i wprowadzaniem trwałych zmian w naszym życiu.
Wszystko sprowadza się do małego dziecka. I to dziecko żyje w każdym z nas.
W 2005 roku miałem trudności z rzuceniem palenia, ponieważ naprawdę nie znosiłem skrajnego dyskomfortu związanego z opieraniem się silnym pragnieniom palenia. To było trudne i wciąż próbowałem racjonalizować poddanie się. Ciągle chciałem ulec tym pragnieniom i uczynić życie znowu łatwym. W najgorszych momentach chciałem się poddać.
I poddawałem się — siedem poprzednich razy, kiedy próbowałem rzucić palenie i mi się nie udało. Ulegałem pragnieniom, racjonalizacjom, głosowi, który mówił: „Śmiało, zapal — dlaczego tak bardzo utrudniasz sobie życie? Życie jest zbyt krótkie.”
To jest głos, który powstrzymuje nas przed wprowadzaniem trwałych zmian.
To jest głos, który mówi, że można sobie pozwolić na te wypieki, te frytki, tego smażonego kurczaka. Życie powinno być przyjemne!
To ten sam głos, który mówi, że można odpuścić ćwiczenia, ponieważ są niewygodne i niefajne, a ty wolałbyś być na Facebooku lub grać w gry wideo czy oglądać telewizję. Życie jest zbyt krótkie na cierpienie!
To ten sam głos, który powoduje, że odkładasz na później trudne zadania. Powoduje, że pomijasz medytację, naukę języka czy pisanie książki, ponieważ wolałbyś robić coś łatwiejszego.
To jest głos, który powstrzymuje cię przed założeniem własnej firmy lub podążaniem za pracą, o której zawsze marzyłeś, ponieważ boisz się porażki.
To jest głos, który poddaje się, gdy jest trudno, i przekonuje cię, byś poddał się również. Powstrzymuje cię przed spotkaniem miłości swojego życia, ponieważ nie chcesz przechodzić przez dyskomfort poznawania nowych ludzi. Powstrzymuje cię przed utrzymaniem miłości swojego życia, ponieważ szczerość wobec niej jest przerażająca. Powstrzymuje cię przed nauczeniem się bycia samemu ze sobą, ponieważ to jest przerażające i samotne.
Ten głos to nie ty. To małe dziecko w tobie. To młodsza wersja ciebie, być może z czasów, gdy miałeś 5 lub 6 lat.
To małe dziecko, ten młodszy ty, nie lubi rzeczy, które są niewygodne, przerażające lub trudne. Jaki 5-latek to lubi?
To małe dziecko lubi rzeczy, które są wygodne, bezpieczne i przyjemne.
To jest dziecko, którym byłeś, gdy uczyłeś się wszystkich swoich nawyków myślowych, gdy próbowałeś rzeczy i przestawałeś, ponieważ były trudne. Kto mógłby winić 5-latka za takie zachowanie?
Ale nie masz już 5 lat. A jednak twoim życiem rządzi ten 5-latek. Moim też przez wiele lat, a czasami wciąż tak jest, kiedy nie jestem świadomy tego, co się dzieje.
Sztuczka polega na zauważeniu, że to 5-letnie dziecko mówi ci, co robić. Ale nie słuchaj. Nie posłuchaj. Nie wierz w jego racjonalizacje.
Możesz wytrzymać trudności. Możesz nauczyć się radzić sobie z dyskomfortem. Możesz stawić czoła strachowi.