Ostatnio używam obrazu pustej filiżanki, aby odnaleźć bardziej spokojny stan umysłu.
Jednym z najbardziej medytacyjnych, spokojnych stanów jest ten, gdy jesteś po prostu otwarty na zauważanie tego, co cię otacza i dzieje się w danym momencie. Po prostu odbierasz świat dookoła ciebie (włącznie z sobą), zanurzasz się w świetle, kolorach, kształtach, dźwiękach, doznaniach dotykowych, po prostu obserwujesz.
Kiedy jesteś całkowicie otwarty na doświadczanie tej chwili, może to być niesamowite – dostrzegasz rzeczy, które umknęłyby ci, gdybyś był w swoim zwyczajowym, sennym stanie, zaczynasz doceniać małe detale wszystkiego wokół siebie. Większość z nas pomija to niemal przez cały czas. Wszyscy chodzimy jak w transie, myśląc o tym, co musimy zrobić, tworząc historie o tym, co się dzieje.
Rzecz w tym, że jeśli nasze umysły są pełne myśli i opowieści, to tak naprawdę nie możemy zauważyć obecnego momentu. Nie możemy dostrzec, co nas otacza, gdy jesteśmy zatraceni w naszym zwykłym, sennym stanie.
Nie można napełnić filiżanki obecnym momentem, gdy już jest pełna.
Więc praktykuję opróżnianie swojej filiżanki.
Zauważam, że mam pewien stan emocjonalny lub historię, która wypełniła mój umysł i blokuje mnie przed dostrzeżeniem tego, co jest przede mną.
Pozwalam temu wszystkiemu wypłynąć z filiżanki mojego umysłu.
A potem zanurzam się w obecnym momencie, zauważając fizyczne doznania wszystkiego wokół mnie. Zauważając swoje ciało i to, jak się czuje. Zauważając, co przepływa przez mój umysł.
Oczywiście, potem znów zostaję pochłonięty przez swoje myśli. Gdy to zauważę, opróżniam swoją filiżankę. Zanurzam się w momencie. Potem znów zostaję pochłonięty, opróżniam swoją filiżankę, zanurzam się w momencie.
Raz za razem opróżniam swoją filiżankę. I to pozostawia mnie otwartym na to, co dzieje się teraz, na pełne cudów piękno i radość wyłaniającego się momentu.