„Nie ma nic ani dobrego ani złego, to myślenie sprawia, że takie się staje.” – William Szekspir, „Hamlet”
Jednym z największych źródeł nieszczęścia, z mojego doświadczenia, jest trudność w akceptowaniu rzeczy takimi, jakie są.
Bez oceniania, bez życzenia, aby były inne.
Kiedy widzimy coś, co nam się nie podoba, chcielibyśmy, aby było inaczej — pragniemy czegoś lepszego. Może to być natura ludzka albo coś, co jest zakorzenione w naszej kulturze.
Źródłem nieszczęścia nie jest koniecznie to, że chcemy, by rzeczy były inne: to my zdecydowaliśmy, że nam się to nie podoba na samym początku. Oceniamy to jako złe, zamiast powiedzieć: „To nie jest ani złe, ani dobre, po prostu jest.”
Przykład: w moim ostatnim poście, Piękna Metoda Znalezienia Spokoju Umysłu, kilku komentujących uznało moje podejście za negatywne, pesymistyczne lub fatalistyczne… ponieważ powiedziałem, że należy oczekiwać, iż ludzie będą popełniać błędy, że rzeczy potoczą się inaczej, niż zaplanowaliśmy, i że powinniśmy to zaakceptować.
Twierdzą, że to zbyt negatywne oczekiwać, że coś pójdzie źle. Jednakże: jest to negatywne tylko wtedy, jeśli widzimy to jako negatywne. Jeśli oceniamy to jako złe.
Zamiast tego możemy zaakceptować to jako sposób, w jaki działa świat — jako to, jak rzeczy faktycznie się mają. I spróbować zrozumieć, dlaczego tak jest, i to zaakceptować. Takie, jakie jest.
Można to zastosować do wszystkiego, co robimy: od tego, jak inni ludzie działają w pracy, po to, jak działa polityka i jak przygnębiające mogą być wiadomości. Zaakceptujmy te rzeczy takimi, jakie są, i spróbujmy zrozumieć, dlaczego takie są.
Zaoszczędzi nam to wiele zmartwień, bo już nie powiemy: „Och, chciałbym, żeby rzeczy nie były takie złe!”
Czy to oznacza, że nigdy nie możemy zmieniać rzeczy? Wcale nie. Ale zmieniajmy rzeczy nie dlatego, że nie możemy zaakceptować ich takimi, jakie są, lecz dlatego, że cieszymy się procesem zmiany, uczenia się i rozwoju.
Czy możemy uczynić ten świat lepszym miejscem? Znowu, to zakłada, że teraz jest złym miejscem. Ale możemy powiedzieć, że świat jest po prostu taki, jaki jest — i to nie jest ani dobre, ani złe. Możemy powiedzieć, że będziemy dalej starać się pomagać innym, rozwijać się jako osoby, robić różnicę w tym świecie — nie dlatego, że jesteśmy teraz tak złymi ludźmi lub że świat jest okropny, ale dlatego, że to jest ścieżka, którą wybieramy, ponieważ cieszy nas ta droga.
Gdy złapiemy się na ocenianiu i życzeniu sobie zmiany — a wszyscy to robimy — spróbujmy podejść inaczej: zaakceptujmy i zrozummy. Może to przynieść interesujące rezultaty.
„Bądź zadowolony z tego, co masz; ciesz się rzeczami takimi, jakie są. Gdy zdajesz sobie sprawę, że niczego ci nie brakuje, cały świat należy do ciebie.” – Lao Tzu