Nowa Normalność

Nadszedł czas, abyśmy zaakceptowali, że ta pandemia i izolacja społeczna będą z nami przez jakiś czas.

Co więcej, nasza rzeczywistość zmieniła się, być może na zawsze.

Jesteśmy w nowej normalności.

Oto rzeczy, które zmieniły się dla wielu z nas:

1. Poczucie ograniczenia: Nie możemy robić zwykłych rzeczy – nie tylko chodzić do pracy i szkoły, ale także do fryzjera, dentysty, kawiarni, restauracji, barów, sklepów i wielu innych miejsc. To może być bardzo ograniczające.

2. Zwiększona niepewność i niepokój: Obecnie wszystko jest niezwykle niepewne – zarówno nasze zdrowie, zdrowie bliskich, stan świata, niestabilna gospodarka, jak i nasza indywidualna sytuacja finansowa. I to dopiero początek. Cała ta niepewność wywołuje w większości ludzi uczucie stresu, strachu i niepokoju na różne sposoby.

3. Poczucie izolacji, ale także (potencjalnej) wspólnoty: Dla wielu osób zachowanie dystansu społecznego stworzyło uczucie izolacji, które może być bardzo trudne do zniesienia. Jednak może także pojawić się poczucie wspólnoty — wszyscy jesteśmy w tym razem, nikt nie jest wykluczony. Niektórzy budują to poczucie wspólnoty, prowadząc rozmowy wideo, łącząc się z innymi online lub uczestnicząc w działaniach społecznościowych czy grupowych, aby pomagać innym.

4. Wycofanie się w obliczu przytłoczenia: To wszystko może być zbyt przytłaczające. Kiedy tak się czujemy, możemy chcieć się zamknąć, uciec, odwrócić się, unikać. Unikamy trudnych zadań, sięgamy po rozrywkę, porzucamy zdrowe nawyki. To jest całkowicie normalne!

5. Poczucie dezorientacji: Nasze dotychczasowe nawyki zostały zaburzone – nie możemy robić wszystkiego, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, co wywołuje uczucie dezorientacji. To frustrujące, gdy wszystko jest zaburzone i może sprawić, że poczujemy się, jakbyśmy stracili grunt pod nogami.

6. Irytacja wobec innych: Przebywanie z tymi samymi osobami każdego dnia może powodować tarcia. Ujawnia to wszystkie nasze problemy i sposoby reagowania (nasze i innych) w sytuacjach, które nas drażnią.

7. Pragnienie, by to wszystko się skończyło: Niecierpliwość! Po prostu chcemy wrócić do normalności. Trudno jest zaakceptować obecny stan rzeczy.

8. Potrzeba poczucia sensu: Wszystko to może wydawać się bardzo chaotyczne. W tym poczuciu braku stabilizacji możemy tęsknić za jakimś rodzajem sensu. Za poczuciem celu.

Możesz nie doświadczać wszystkich tych rzeczy, ponieważ każdy przeżywa nową normalność na swój sposób.

Ale to jest nowa normalność.

Pytanie brzmi: czy będziemy się jej opierać, czy możemy potraktować ją jako szansę?

Możemy narzekać na nową normalność. Nienawidzić jej. Dusić się w frustracji z jej powodu. To jest jedna z możliwości.

Inną możliwością jest wykorzystanie jej jako okazji do rozwoju.

Szansa, którą Daje Nam Życie

Życie zawsze otwiera przed nami drzwi, daje nam prezent. Często tego nie dostrzegamy.

Na przykład dziś rano życie dało ci niesamowity dar nowego dnia. Wiele osób stojących u kresu życia oddałoby wszystko za taki cudowny dar – a jednak często go lekceważymy. Marnujemy go. Narzekamy przez większość czasu.

Marnujemy szansę, którą dało nam życie!

Mając to na uwadze… jak możemy wykorzystać tę nową normalność jako szansę i dar?

Pierwsza myśl, którą chciałbym się podzielić, jest taka, że nowa normalność tylko uwypukla trudności, które często odczuwaliśmy wcześniej, ale których łatwiej było unikać.

Mogliśmy udawać, że nie jesteśmy ciągle rozpraszani, że nie jesteśmy bardzo ograniczeni, że nie mamy ogromnej niepewności w naszym życiu. Mogliśmy udawać, że nie tęsknimy za więzią i sensem, że nie irytują nas inni.

Jesteśmy bardzo dobrzy w oszukiwaniu samych siebie.

Ale teraz nie możemy udawać (przynajmniej nie tak bardzo). Stoimy przed tymi realiami i możemy albo się opierać i narzekać… albo spojrzeć im prosto w twarz i je zaakceptować.

Druga myśl jest taka, że są to okazje do rozwoju – do treningu, do stania się bardziej odpornymi.

Na przykład, możemy trenować w każdej wspomnianej wcześniej dziedzinie:

• Jeśli czujesz się ograniczony, pozwól sobie poczuć to uczucie ograniczenia. Prawdopodobnie czułeś to wiele razy wcześniej, ale nie stawiłeś temu czoła. Czy potrafisz przesunąć to uczucie, po tym jak je poczujesz, by dostrzec poczucie otwarcia i wolności oraz dar w każdej chwili?

• Jeśli czujesz się samotny, czy możesz to wykorzystać do głębszego połączenia ze sobą, jakbyś był mnichem w klasztorze? Czy potrafisz pozwolić sobie poczuć uczucie samotności i okazać sobie trochę współczucia?

• Pozwól sobie poczuć pragnienie więzi i sensu. A potem zobacz, jak możesz to dla siebie stworzyć, każdego dnia, bez żadnej pewności, czy robisz to dobrze.

• Jeśli jesteś zirytowany innymi, czy potrafisz wznieść się ponad swoją narrację o drugiej osobie i dostrzec, że oboje odczuwacie strach i ból? Że oboje radzicie sobie z tym poprzez gniew, irytację, frustrację? Że oboje sięgacie po stare (niepomocne) wzorce? Czy potrafisz Przewodnik po Zrozumieniu i Współczuciu dla nich (i dla siebie)?

• Jeśli jesteś niecierpliwy i chcesz, aby to wszystko się skończyło… czy potrafisz ćwiczyć cierpliwość? Pozwól sobie być z bólem i frustracją, które odczuwasz, i bądź gotowy stawić temu czoła i trwać w tym? To jest niezwykle potężna praktyka, która wzmocni nas na przyszłość, niezależnie od tego, co ona przyniesie.

• Czy potrafisz praktykować tę cierpliwość we wszystkim, co odczuwasz: przytłoczenie, irytację, frustrację, niepokój, niepewność, strach? I wnosić do tego również współczucie dla siebie?

Można więc zauważyć, że ćwiczymy kilka rzeczy w obliczu tego, czemu stawiamy czoła:

• Gotowość do odczuwania tego, co czujemy

• Gotowość do stawiania czoła i trwania w trudnościach (cierpliwość)

• Współczucie dla siebie i innych

• Umiejętność tworzenia więzi i sensu

Jak by to było wykorzystać dar tej nowej normalności, aby stać się silniejszym w czasie tego kryzysu? Aby praktykować te niezwykle transformujące ćwiczenia?