Czasami po prostu czujesz, że praca, którą masz przed sobą, jest trudna: nie masz na nią siły, chcesz uciec w rozpraszacze.
To całkowicie normalne — większość z nas ma takie dni. Albo tygodnie, a nawet miesiące, kiedy wszystko po prostu wydaje się trudne. Ważne, żeby nie być dla siebie zbyt surowym i okazywać sobie wyrozumiałość za to, że nie zawsze jesteśmy pełni zapału i produktywni. Jesteśmy ludźmi.
To powiedziawszy, jak radzić sobie z poczuciem, że praca jest trudna? Nie ma prostej odpowiedzi, więc podzielę się dziś z wami kilkoma pomysłami.
1: Sprawdź, jak się masz
Jako ludzie mamy tak wiele rzeczy, które mogą wpływać na to, czy czujemy motywację, czy nie. Warto poświęcić chwilę na refleksję i zobaczyć, co może się do tego przyczyniać. To pomoże ci się w tym rozeznać.
Kilka rzeczy, które warto sprawdzić:
- Jak ostatnio sypiasz?
- Czy odczuwasz duży stres związany z życiem albo ogólnie silny lęk? Czy twoje życie poza pracą jest bardzo intensywne lub chaotyczne?
- Czy ruszasz się w sposób, który sprawia, że ogólnie czujesz się zdrowo? Czy masz problemy zdrowotne, które na ciebie wpływają?
- Czy wydarzyło się coś, przez co czujesz się przygnębiony? Czy możliwe, że cierpisz na łagodną (albo poważniejszą) depresję?
- Czy jest coś w pracy, którą wykonujesz, co cię przeraża albo wywołuje silny opór lub przytłoczenie, czego próbujesz uniknąć? Czy są jakieś niewiadome, przez które wydaje się ona trudna?
- Czy rozprasza cię coś, na punkcie czego masz obsesję? Czy coś mocno ci ciąży? Czy odczuwasz żal lub złość?
Może dotyczyć cię więcej niż jedna z tych rzeczy, a może chodzi o coś zupełnie innego. Kluczowa jest krótka ocena sytuacji — bądź ze sobą szczery.
Gdy już masz pojęcie, co może sprawiać, że wszystko jest trudne, pomocne może być rozpoczęcie zajmowania się tymi sprawami. Jeśli masz depresję, poszukaj wsparcia psychicznego. Jeśli zmagasz się z trudnościami emocjonalnymi, porozmawiaj z kimś albo prowadź dziennik, aby przepracować emocje. Jeśli odczuwasz lęk lub przytłoczenie, czy możesz podzielić zadanie na mniejsze części, żeby było mniej straszne i przytłaczające?
Może nie będzie łatwych odpowiedzi, ale przyjrzenie się problemom i rozpoczęcie radzenia sobie z nimi to właściwa droga. Małe kroki. Myśl „praca jest zbyt trudna” to objaw, a nie problem.
2: Pozwól sobie na zabawę
Jeśli praca wydaje się zbyt trudna… pozwól sobie na zabawę. Zrób sobie przerwę od trudnych rzeczy, a potem baw się dobrze, robiąc coś innego! Może to być inna praca albo wyjście na zewnątrz i odkrywanie okolicy bez telefonu. Albo czytanie czegoś przyjemnego.
Potem, po krótkiej przerwie (na godzinę, dzień albo dłużej, jeśli jest to potrzebne i możliwe)… wróć do pracy, ale przynieś ze sobą lżejsze, bardziej zabawowe nastawienie.
Nie ma jednego właściwego sposobu na wprowadzenie zabawy do pracy… pobaw się nią! Podejdź do niej lekko i czerp z niej przyjemność.
3: Utrzymuj relację z pracą
To, że praca jest trudna, nie znaczy, że musisz całkowicie od niej odejść. Możesz nie być w stanie w pełni się w nią zaangażować… ale możesz pozostać z nią w kontakcie.
Utrzymuj relację z pracą — to znaczy, nie porzucaj jej całkowicie.
Może to oznaczać wykonywanie przez kilka kolejnych dni tylko odrobiny pracy, tyle, ile jesteś w stanie zrobić. Może oznaczać poinformowanie innych, że nie możesz ukończyć czegoś w terminie, którego się spodziewają, oraz ponowne ustalenie terminów lub innych dat.
Może też oznaczać wybranie części pracy, która wydaje się znacząca — tylko jej fragmentu — i pójście gdzieś indziej, aby nad nią popracować. Idź do kawiarni, parku albo biblioteki. Włącz relaksującą muzykę (w słuchawkach, jeśli jesteś w miejscu publicznym!).
Albo pozwól sobie na długi spacer i po prostu zastanów się nad różnymi sprawami. To sposób, by wejść głębiej, bez wykonywania tej części, która wydaje się zbyt trudna.
4: Stopniowo wracaj
Jeśli trochę oddalisz się od pracy, powrót do niej może być trudny. To w porządku — jest trochę jak wchodzenie pod górę zamiast spacerowania po płaskim terenie. Czasami musimy iść pod górę, prawda?
Chodzi o znalezienie sposobu, by łagodnie do niej wrócić. Powrót jest trudniejszy, więc rób małe kroki. Nie oczekuj od siebie, że od razu zaczniesz biec.
Kiedy wracam po wypadnięciu z rytmu, daję sobie łagodne dni i zajmuję się tylko łatwiejszymi rzeczami. Małymi porcjami, z przerwami. Zachowuję lekkie podejście.
Jaki byłby łatwy sposób, żeby wrócić?