Wiele osób, z którymi ostatnio rozmawiałem, przechodzi przez dużą zmianę w swoim życiu:
- Rzucenie lub zmiana pracy
- Sprzedaż firmy i brak pewności, co robić dalej
- Dzieci opuszczające rodzinny dom
- Problemy zdrowotne albo pomaganie starzejącemu się rodzicowi z problemami zdrowotnymi
- Rozpoczęcie nauki lub powrót do miejsca pracy
- Przejście na emeryturę, odkrywanie siebie na nowo
- Przeprowadzka w nowe miejsce
- Radzenie sobie z problemami finansowymi
Lista jest długa — wielu z nas przechodzi przez okres zmian.
Możesz zauważyć, że może to wywoływać silne poczucie braku gruntu pod nogami — stabilne podłoże, które lubimy mieć pod stopami, po prostu znika. Pojawia się niepewność, która może przynosić lęk lub strach.
W odpowiedzi na tę niepewność możemy sięgać po rozpraszacze, jedzenie dające ukojenie, nałogi, zakupy albo wiele innych rzeczy, które tak naprawdę nie rozwiązują problemu niepewności.
Jak więc możemy przechodzić przez te zmiany z odrobiną łagodności?
Przyjrzyjmy się temu.
Uznawanie niepewności i praktykowanie z nią
Pierwszym krokiem jest po prostu uznanie, że odczuwasz niepewność. Jesteś w okresie przejściowym, czujesz brak gruntu pod nogami, martwisz się, że nie wiesz, co robisz, i że możesz ponieść porażkę. Uznaj lęki, niepokój, frustracje i osądy, które możesz zauważać.
Po prostu uznaj je bez osądzania — możesz odczuwać to wszystko. Nie ma w tym nic złego.
Następnie możesz praktykować:
- Zauważaj, jak niepewność — i inne emocje — odczuwasz w ciele. Zlokalizuj je w ciele, zwróć uwagę na doznania.
- Utrzymuj uwagę na tych doznaniach przez kilka chwil. To jak medytowanie nad oddechem, ale zamiast tego kierujesz uwagę na odczucia związane z niepewnością.
- Oddychaj powoli i głęboko, pozwalając swojemu układowi nerwowemu się uspokoić. Pozwól sobie na to, że czujesz brak gruntu pod nogami, i przyjmij, że jest to po prostu cecha zmiany, przez którą przechodzisz.
W ten sposób możemy ukoić nasz układ nerwowy, bez potrzeby kontrolowania wszystkiego. Bez konieczności naprawiania wszystkiego. Bez paniki.
Przechodzenie przez zmiany z łagodnością
Gdy już trochę oswoimy się z niepewnością, pojawia się pytanie, jak działać. Nie zawsze możemy po prostu nic nie robić!
Pomocnych może być kilka pomysłów:
- Jeśli potrafisz osiągnąć choć odrobinę odprężenia i spokoju, pewien stopień otwartości, wówczas podejmowane wybory i działania będą zupełnie inne. Najpierw oddychaj i przećwicz kroki z poprzedniej części.
- Nie musisz dokładnie wiedzieć, jak wszystko się ułoży — możesz robić jeden mały krok naraz. Wybierz krok i go wykonaj, a potem wybierz kolejny. To podejście małych kroków do radzenia sobie z niepewnością.
- Poruszanie się naprzód bez dokładnej wiedzy, dokąd zmierzasz i jak wszystko się potoczy… wymaga zaufania do siebie. Możliwe, że jeszcze go nie masz, dlatego albo wpadasz w panikę, albo unikasz działania. Buduj więc to zaufanie stopniowo — podejmuj małe kroki w niepewności, ale nie takie, których nie dałoby się cofnąć lub naprawić, jeśli coś pójdzie nie tak. Z czasem będziesz w stanie podejmować nieco bardziej ryzykowne kroki, jeśli zaczniesz ufać sobie, że poradzisz sobie z każdym rezultatem.
- Przyjmij postawę uczenia się — nie musisz znać odpowiedzi ani rezultatów, jesteś tutaj, aby się uczyć! Bądź ciekawy, eksperymentuj i zastanawiaj się nad tym, czego się uczysz. To bardziej otwarty sposób radzenia sobie z niepewnymi sytuacjami.
A być może najważniejsze: okaż sobie odrobinę łagodności. Nie oczekuj perfekcji ani „robienia wszystkiego właściwie”. Pozwól, by było trochę chaotycznie, pozwól sobie popełniać błędy lub odrobinę panikować. Niech będzie w porządku, że nie czujesz się całkowicie komfortowo w niepewności i że nie masz jeszcze pełnego zaufania do siebie.
Okazanie sobie odrobiny łagodności, gdy jesteśmy pośród wielkiej życiowej zmiany, jest niezwykłym darem. Obyście dali sobie tę łagodność, moi przyjaciele.