Zmiana nawyku — niezależnie od tego, czy chodzi o wykształcenie nowego, takiego jak prowadzenie dziennika, czy porzucenie starego, jak palenie — może być dla wielu z nas frustrującym przedsięwzięciem.
Zwykle wygląda to tak: zaczynasz, gdy ogarnia Cię motywacja, angażujesz się tak mocno, jak potrafisz, a potem przez tydzień lub dwa zaciskasz zęby i jakoś się trzymasz. A później życie się dzieje i wypadasz z rytmu. I czujesz się źle.
Brzmi znajomo? Większość ludzi zazwyczaj dochodzi do wniosku, że coś jest z nimi nie tak — być może brakuje Ci dyscypliny.
Ale nie chodzi o dyscyplinę ani o to, jak bardzo się starasz: chodzi o sposób, w jaki do tego podchodzisz.
Jest jedna zmiana, która może odmienić wszystko — a jest nią tożsamość. Jak postrzegasz siebie, gdy wprowadzasz tę zmianę nawyku?
Jak tożsamość zmienia nawyki
Zmiana polega na przejściu od pytania „co chcę robić?” do pytania „kim chcę być?”.
Istnieją potwierdzające to dowody naukowe, a ja widziałem to w swojej pracy, pomagając ludziom zmieniać nawyki. Zamiast polegać na motywacji i sile woli jako paliwie dla zmiany, postrzegasz nawyk jako wyraz tego, jak widzisz siebie.
Kilka przykładów z mojego życia:
- Ćwiczenia: Od „Muszę zmuszać się do ćwiczeń, aby być zdrowym” do „Jestem biegaczem, który podnosi ciężary”. Albo: „Jestem osobą, która regularnie się rusza”.
- Medytacja: Kiedy opieram się medytacji i próbuję zmusić się do dyscypliny w tej kwestii, zmagam się z tym. Ale kiedy po prostu myślę o sobie jako o osobie, która medytuje codziennie, staje się to znacznie łatwiejsze. A kiedy włącza się alarm przypominający o medytacji, myślę teraz o sobie jako o kimś, kto po prostu wstaje i idzie medytować — i to usuwa wszelką walkę ego.
- Rzucanie palenia: Kiedy paliłem, uważałem to za sposób na radzenie sobie ze stresem i zapewnianie sobie czegoś przyjemnego. Gdy rzuciłem, zmiana polegała na tym, że przestałem uważać siebie za palacza i zacząłem postrzegać palenie jako coś, czego po prostu nie chciałbym robić.
Podobne rzeczy wydarzyły się, gdy zacząłem myśleć o sobie jako o wegetarianinie, potem weganinie, maratończyku… te rzeczy po prostu stały się częścią tego, kim byłem.
Jak dokonać tej zmiany
Zacznij od prostej deklaracji — stwierdzenia, kim się stajesz: „Jestem pisarzem”. „Jestem osobą, która dba o swoje ciało”. „Dotrzymuję słowa danego sobie”.
Następnie podejmuj małe działania, które są głosami oddanymi na tę tożsamość. Drobne rzeczy, takie jak wpis w dzienniku składający się z jednego zdania albo krótki spacer, zdecydowanie się liczą.
Potem uznaj to działanie i to, że jest ono częścią tożsamości, którą budujesz.
Okaż sobie odrobinę łagodności, jeśli nie robisz tego idealnie. Stajesz się nową wersją siebie, ale zawsze istnieje okres przejściowy. Liczy się kierunek zmian.
To nie jest jedynie strategia budowania nawyków — tworzysz nową wersję siebie, nowy sposób odnoszenia się do siebie. Nie czekaj, aż już poczujesz się taką osobą. Podejmij działanie, aby stworzyć tę tożsamość.