ProsteNawyki

Proste sposoby na poprawę jakości życia

Warunek wstępny nudy: poczuj się dobrze z nicnierobieniem, aby poprawić koncentrację

Uważam, że przeżywamy kryzys nadmiaru bodźców. Być może „kryzys” to zbyt mocne słowo, ale sądzę, że sytuacja jest poważna. Nasze środowiska życia z każdym rokiem są coraz bardziej stymulujące —

Oto co zauważam we współczesnym, przebodźcowanym życiu:

  • Mamy mniejszą zdolność skupiania się na głębszej pracy.
  • Rzadziej czytamy książki.
  • Jeśli zadanie zajmuje dużo czasu albo wymaga wielu kroków, mamy mniejszą tolerancję na radzenie sobie z nim.
  • Mamy mniejszą tolerancję na brak rozrywki.
  • Mamy mniejszą zdolność do medytowania, pisania dziennika, pisania, tworzenia sztuki czy zwalniania tempa.

Czy któreś z tych stwierdzeń wydaje Ci się prawdziwe? Zauważyłem to u siebie i u wielu innych osób.

Nie postrzegam tego raczej jako strasznej choroby, którą trzeba wyleczyć… lecz jako okazję — by uświadomić sobie naszą obniżoną tolerancję na nudę i zwiększyć swoją zdolność do jej znoszenia, pozwalając sobie częściej się nudzić.

Posłuchaj mnie… podzielę się korzyściami płynącymi z nudy, a następnie opowiem o tym, jak możesz ją praktykować.

I być może nie rezygnuj z lektury tego artykułu tylko dlatego, że się nudzisz!

Korzyści płynące z nudy

Nuda jest przeciwieństwem tego, jak zazwyczaj wygląda dziś nasze życie. Zamiast ciągłej stymulacji, rozrywki i zabiegania… zwalniamy, przestajemy być zajęci i usuwamy bodźce.

Wykazano, że przynosi to pewne korzyści:

  1. Pobudza kreatywność. Badanie wykazało, że osoby, które wykonywały nudne zadania przed ćwiczeniem kreatywnym, osiągały lepsze wyniki w kreatywności niż osoby, które tego nie robiły. Nuda zdawała się dawać ich umysłom przestrzeń potrzebną do produktywnego błądzenia myślami. Wykazano, że wędrówka myśli w okresach niskiej stymulacji zwiększa kreatywne myślenie i zdolność rozwiązywania problemów.
  2. Autorefleksja i planowanie. Kiedy się nudzimy i nie skupiamy się na zadaniach, nasz umysł wędruje i aktywuje część mózgu związaną z planowaniem oraz wyobrażaniem sobie przyszłości, a także ze zdolnością dostrzegania perspektywy innych osób. To świetne dla wyznaczania celów, planowania i autorefleksji.
  3. Lepsza koncentracja. Gdy pozwalamy sobie na nudę, trenujemy mózg, by tolerował mniej bodźców, co w dłuższej perspektywie pozwala nam lepiej się koncentrować.
  4. Odpoczynek dla mózgu. Nasze umysły od czasu do czasu potrzebują przerwy, aby się zregenerować i przetworzyć doświadczenia. Ciągła stymulacja bez odpoczynku wyczerpuje. Pozwalając sobie na trochę nudy, oddalamy się od bodźców i dajemy sobie szansę znaleźć się w lepszym stanie psychicznym.

Skoro nuda daje wszystkie te korzyści… dlaczego wszyscy po prostu jej nie przyjmujemy? Ponieważ jest niekomfortowa. Sięgamy po telefony albo pozostajemy zajęci przy komputerach, bo robienie niczego wywołuje w nas dyskomfort.

Ale to właśnie w tym dyskomforcie dzieją się wszystkie wspaniałe rzeczy.

Przyjrzyjmy się, jak praktykować nudę.

Jak praktykować nudę

Jeśli przekonała Cię idea wypróbowania nudy, tak polecam ją praktykować: poprzez 30-dniowy reset.

  1. Zobowiąż się do 30 dni praktykowania nudy — aby dać sobie mentalną przerwę, a jednocześnie stopniowo nauczyć się tolerować nudę.
  2. Zacznij od zaledwie 15 minut świadomej nudy dziennie. Po tygodniu zwiększ ten czas do 20 minut, następnie do 25 minut w trzecim tygodniu, a przez pozostałą część 30 dni — do 30 minut.
  3. Podczas sesji nudy usuń bodźce. Ustaw minutnik, ale poza tym odłóż telefon gdzieś z dala od siebie (użyj fizycznego minutnika, jeśli go masz!). Żadnych telefonów, komputerów, telewizji, muzyki, książek ani rozmów. Po prostu siedź, nic nie robiąc — albo leż, lecz nie zasypiaj — najlepiej w miejscu bez wielu bodźców, czyli nie w zatłoczonej przestrzeni publicznej.
  4. Pozwól sobie rozluźnić się w dyskomforcie nudy. Oprzyj się pokusie sięgania po rozproszenie. Traktuj to jak trening siłowy dla swojej zdolności koncentracji. Ale potraktuj to również jako sposób na delektowanie się chwilą, która nie dostarcza rozrywki.

Po dwóch lub trzech tygodniach tej praktyki nudy prawdopodobnie zauważysz, że potrafisz skupiać się przez dłuższy czas. Możesz odczuwać mniej lęku i mniej się rozpraszać. Możesz też mniej potrzebować mediów społecznościowych lub swoich ulubionych rozpraszaczy.

Poza tymi 30 dniami polecam kontynuować wprowadzanie do życia okresów nudy w jakiejś formie. Na przykład trochę każdego dnia, a w weekendy dłuższy okres — kilka godzin. Być może także raz w roku tygodniowe odosobnienie w ciszy, które stworzysz dla siebie.

Z czasem prawdopodobnie zauważysz powolne, ale potężne zmiany.

To wszystko, tylko nie nuda!