Kiedy osiągam mniej więcej jedną trzecią projektu, często z jakiegoś powodu czuję się naprawdę zniechęcony. Nie jestem pewien dlaczego — może nie postępuje tak szybko, może coś mi sprawia trudność, może czuję się zagubiony.
Bez względu na przyczynę, za każdym razem, gdy czuję się zniechęcony, mam ochotę się poddać. Moje myśli podpowiadają mi, żeby po prostu stamtąd uciec — po co się męczyć?
Zniechęcenie jest powodem, dla którego większość ludzi przestaje robić to, co zaczęli. Czujemy się zniechęceni i rezygnujemy z nawyku, planu ćwiczeń, ważnego projektu, nauki czegoś nowego.
Czujemy się zniechęceni, a nasze myśli mówią: „To głupie, powinienem po prostu zrezygnować. Nie umiem tego, to nie działa.”
I wierzymy tym myślom. Często nawet nie zauważamy zniechęcenia — po prostu wierzymy myślom, które pojawiają się w wyniku zniechęcenia.
Uczę się radzić sobie z tym zniechęceniem w sposób, który nie zmusza mnie do poddania się. Podzielę się tutaj tym sekretem…
Oto, co działa dla mnie.
- Zauważ zniechęcenie. Teraz, kiedy czuję, że chciałbym się poddać, po prostu zauważam, że czuję się zniechęcony. Czuje się to jak uczucie ostudzenia zapału. To nie jest przyjemne, ale to tylko przemijające uczucie zranienia.
- Rozpoznaj myśli i nie wierz im. Ze zniechęcenia pojawiają się myśli o rezygnacji. Kiedyś im po prostu wierzyłem, ale teraz potrafię rozpoznać, że to mechanizmy ochronne, które się pojawiają, gdy odczuwam emocję zniechęcenia.
- Nie podejmuj decyzji, gdy jesteś zniechęcony. Mam zasadę, że nie mogę podejmować żadnych ważnych decyzji, gdy jestem zniechęcony. Więc kiedy to czuję i chcę się poddać… po prostu mówię sobie, żeby poczekać. Nadal mogę się poddać jutro, ale dziś po prostu usiądę z tym uczuciem.
- Pozwól sobie poczuć zniechęcenie i zaopiekuj się tym uczuciem. Skupiam się na uczuciu, co oznacza, że po prostu pozwalam sobie je poczuć, jako fizyczną sensację w ciele. Jeśli pozwolę sobie poczuć zniechęcenie, to nie trwa wiecznie. Mogę też robić rzeczy, aby zadbać o to uczucie: pójść na spacer, dać sobie współczucie lub zachętę, wziąć gorący prysznic, wypić herbatę, odpocząć.
- Znajdź drogę powrotną do sprawczości. Uczucie bycia ofiarą jest normalne, gdy jesteśmy zranieni. Po zadbaniu o zranienie, możemy zapytać siebie: „Co mogę zrobić, aby odzyskać sprawczość?” To jest poczucie mocy, „Mogę coś z tym zrobić i napisać swoją historię.” Podjęcie małego kroku, skupienie się na tym, co jest w naszej kontroli, zrobienie planu, uzyskanie pomocy. To są rzeczy, które pomagają nam odzyskać sprawczość.
Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że zniechęcenie nie jest problemem — to jest część czegoś znaczącego. Jeśli to czujesz, to po prostu znaczy, że robisz coś, co jest wyzwaniem, a także, że Ci na tym zależy.
Pozwól sobie czasem czuć się zniechęconym. Po prostu nie pozwól, aby to był koniec twojej historii.