Sprawiamy, że Wszystko Jest Trudniejsze

Czasami zadziwia mnie, jak sprawiamy, że życie jest trudniejsze, niż musi być – w tym ja sam.

To nie jest złe – to po prostu ludzkie. Trudniejszy nie znaczy gorszy. Uczymy się z trudności. Jest w tym zatem pewne piękno i sens.

Mimo to, gdy dostrzegamy, jak bardzo sami sobie komplikujemy rzeczy, mamy szansę… nie utrudniać sobie życia. Upraszczać. Robić rzeczy z większą łatwością.

Zanim przejdziemy do tego, jak to zrobić, przyjrzyjmy się, jak sprawiamy, że życie jest trudniejsze.

Jak Sprawiamy, że Życie Jest Trudniejsze dla Siebie

Dodajemy mnóstwo zbędnego myślenia i stresu. Dodajemy wiele niepotrzebnych kroków. Odkładamy rzeczy na później, przez co stają się one znacznie bardziej stresujące. Martwimy się o rzeczy, nad którymi nie mamy kontroli lub o których nie mamy pojęcia (np. co inni o nas myślą).

To wszystko są mechanizmy ochronne – staramy się chronić siebie. Ale w większości przypadków nie jest to potrzebne.

Przyjrzyjmy się kilku przykładom, jak typowo sprawiamy, że życie jest trudniejsze dla nas samych:

W mojej skrzynce odbiorczej jest e-mail, który wymaga kilku kroków, zanim będę mógł odpowiedzieć. Zamiast wykonać te kroki, odkładam go na później, wierząc, że mam zbyt wiele do zrobienia. Wisi w mojej skrzynce przez tydzień. Kilka innych maili też tak robi. Jestem tak przytłoczony tym, że odkładam wszystkie maile. To, co mogłoby być prostym zestawem małych kroków, staje się nieprzezwyciężoną górą.
Mam do zrobienia planowanie podróży – martwię się wszystkimi możliwymi rzeczami, które mogą się wydarzyć, nie wiem, czego się spodziewać, nie wiem, co ludzie o mnie pomyślą. Czuję się przytłoczony, więc odkładam to na później, martwiąc się tym przez tygodnie. To mogłoby być prostym aktem zarezerwowania lotu i pokoju oraz spakowania się, ale staje się dużym zmartwieniem.
Mam milion rzeczy do zrobienia na mojej liście zadań. Zamiast po prostu wykonać następną rzecz na liście, skaczę z jednej rzeczy do drugiej, panikuję, że nie dam rady zrobić wszystkiego, rozpraszam się na chwilę, przez co czuję się przytłoczony i zestresowany.
Planowanie spotkania towarzyskiego w moim domu staje się ćwiczeniem w martwieniu się i nadmiernym przygotowywaniu się, spędzaniu dni na przygotowywaniu wszystkiego. Zamiast tego mogłoby to być prostym aktem zorganizowania jedzenia i napojów oraz lekkiego uporządkowania.

Widzisz, że przy każdym z tych przykładów pokazałem, jak to mogłoby być prostsze i łatwiejsze. Ale nakładamy złożoność, martwienie się, przytłoczenie, rozproszenie, unikanie, stres, nadmierne myślenie, nadmierne przygotowanie, przewidywanie.

Jakby to było po prostu robić rzeczy tak prosto, jak to możliwe?

Jak Robić Rzeczy z Większą Łatwością

Kilka dobrych pytań, które warto zadać podczas robienia czegokolwiek to:

Jak sprawiam, że to jest trudniejsze?
Jak mógłbym to zrobić tak prosto i łatwo, jak to możliwe?
Jak bym to zrobił, gdybym ufał sobie?

Na przykład:

Jeśli tworzysz coś – gdybyś ufał sobie i nie musiał się martwić oceną innych, jak byś to stworzył i wypuścił na świat? Dla mnie to jest znacznie łatwiejsze w ten sposób, po prostu tworzenie i wypuszczanie moich dzieł.
Jeśli nie masz czasu na zajęcie się e-mailem lub wiadomością teraz… czy mógłbyś zarezerwować trochę czasu później w ciągu dnia lub tygodnia, aby zająć się wiadomościami, które będą wymagały więcej czasu?
Zamiast martwić się wszystkimi rzeczami, które musisz zrobić i utknąć w przytłoczeniu… czy mógłbyś po prostu skupić się na następnym zadaniu?
Jeśli martwisz się tym, co powiedziałeś w ostatniej rozmowie… co gdybyś po prostu zaufał i zamiast tego skupił się na tym, co jest przed tobą?
W przygotowaniach do nadchodzącego wydarzenia, co gdybyś po prostu sobie zaufał i zrobił to tak prosto, jak to możliwe?
Jeśli nakładasz na siebie poczucie winy… co gdybyś uwolnił się od tego i dał sobie zamiast tego odrobinę współczucia?
Jeśli nakładasz na siebie oczekiwania i stres… co gdybyś uwolnił się od wszystkiego i po prostu w pełni zaangażował się w to, co robisz?
Jeśli unikasz i rozpraszasz się, dodając dużo dodatkowego stresu… co gdybyś po prostu zrobił najmniejszy następny krok i zaufał sobie?
Jeśli nadmiernie rozmyślasz i utknąłeś w martwieniu się i niepewności… co gdybyś po prostu zatracił się w działaniu?

Co jeśli do wszystkiego, co robisz, wniósłbyś poczucie zabawy, łatwości, przygody, ciekawości, radości, miłości?

To praktyka na całe życie, ale jest tak piękna. Życzę ci prostoty i łatwości.