W tym tygodniu rozmawiałem z kilkoma bliskimi osobami, które zmagają się z wewnętrznym głosem, mówiącym im, że coś jest z nimi nie tak. To skłoniło mnie do refleksji nad latami, gdy sam odczuwałem to poczucie niewystarczalności, głębokie poczucie bycia niewartościowym. Wciąż czasem się z tym zmagam.
To szczególnie trudny problem, ponieważ wpływa na wszystkie aspekty naszego życia. Powoduje, że borykamy się z zaufaniem i niepewnością w naszych relacjach (zarówno osobistych, jak i zawodowych). Sprawia, że jesteśmy mniej zadowoleni z siebie i bardziej skłonni do katastroficznego myślenia, gdy coś idzie nie tak.
Ten ostatni element utrudnia nam pracę nad poprawą poczucia własnej wartości, a gdy popełniamy błąd i czujemy, że coś jest z nami nie tak, jesteśmy zbyt surowi dla siebie i nasze wysiłki idą na marne.
Co zatem możemy zrobić, gdy mamy tego wewnętrznego krytyka, ten głos w nas, który zdaje się nie dostrzegać naszej wartości?
Nie ma magicznego rozwiązania, ale oto co według mnie pomaga.
Praktyka Współczucia dla Siebie
Pierwszym krokiem jest starożytna medytacja współczucia i życzliwości. Jest tak dlatego, że gdy przez wiele lat obwiniamy siebie, pojawia się głębokie poczucie bólu i brak życzliwości wobec siebie. Musimy to odwrócić, każdego dnia.
Praktyka polega na tym, aby codziennie rano (lub wieczorem) przez minutę zauważyć swój ból i po cichu życzyć sobie jego ustąpienia. Życz sobie szczęścia. Następnie zrób to samo dla osób, które znasz.
Na przykład, możesz powtarzać każde z tych zdań trzy razy, starając się naprawdę poczuć te życzenia w swoim sercu:
- Niech moje cierpienie się zakończy.
- Niech będę szczęśliwy.
- (Myśląc o kimś, na kim ci zależy) Niech ich cierpienie się zakończy.
- (Myśląc o kimś, na kim ci zależy) Niech będą szczęśliwi.
Rozwijasz w ten sposób zdolność do dbania o siebie i innych, bycia życzliwym, przyjaznym i kochającym. To nie wyleczy wszystkiego od razu, ale jest to umiejętność, której często nam brakuje, a poprzez jej rozwijanie z czasem budujemy nową relację z samym sobą (i z innymi).
Możesz stosować to również w trudnych chwilach. Wystarczy zrobić przerwę, gdy zauważysz, że jesteś zestresowany, zaniepokojony, sfrustrowany, zły lub cierpiący. Potem życz sobie ustąpienia cierpienia i szczęścia. Kilka razy. Z prawdziwym uczuciem!
Mantra, aby Zastąpić Stare Nawyki
Jednym z największych problemów jest historia, którą opowiadamy sobie w głowie o nas samych.
Może brzmi ona tak: „Boże, ciągle to psuję. Co jest ze mną nie tak? Nic nie potrafię zrobić dobrze. Jestem do niczego, jestem do niczego. Chciałbym nie być taki beznadziejny.”
Oczywiście, twoja własna historia będzie inna i możesz mieć kilka jej wersji w zależności od sytuacji. Ale faktem jest, że mamy historię, którą sobie opowiadamy i nie służy nam ona. Sprawia, że czujemy się źle ze sobą.
Jeśli to sobie robimy, jak możemy to przerwać? Jak możemy odwrócić sytuację i nauczyć się być bardziej pozytywnymi?
Po pierwsze, musisz dostrzec i docenić swoją wyjątkowość. Jest w tobie wewnętrzna dobroć, która jest obecna przez cały czas. Sprawdź to teraz: zobacz, czy możesz zauważyć w okolicy swojego serca nie tylko ból czy stres, ale także poczucie delikatności. To twoje czułe serce, twoja podstawowa dobroć, która jest tam nieustannie. (To normalne, jeśli teraz tego nie zauważasz – sprawdzaj kilka razy dziennie, czy możesz dostrzec tę delikatność.)
To jest twoje dobre serce, część ciebie, która kocha świat, która chce dzielić się tą niesamowitą miłością ze wszystkimi, która pragnie szczęścia i wolności od cierpienia. To ta część, która tak wyraźnie odczuwa ból. To wspaniała cecha, z którą się urodziłeś.
Znajdź wdzięczność za tę dobroć oraz za wszystkie inne twoje wyjątkowe cechy. Wymieniaj rzeczy, za które jesteś wdzięczny, zamiast skupiać się na aspektach, które ci się nie podobają.
Po drugie, stwórz mantrę, która zastąpi twoją niepomocną historię. Mantra to coś, co możesz powtarzać w myślach, szczególnie w chwilach, gdy tego potrzebujesz. To nowa historia, bardziej pomocna niż poprzednia. Jest oparta na poczuciu własnej wewnętrznej dobroci, wdzięczności za wyjątkowe cechy, które posiadasz.
Na przykład mantra może brzmieć: „Mam niesamowite serce i świat mnie kocha.”
Mantra, z którą ja pracuję, brzmi: „Świat pragnie mnie i mojego daru.”
To pomaga, ponieważ zmienia sposób, w jaki postrzegamy świat i siebie samych. Jest oparta na poczuciu wdzięczności i wewnętrznej dobroci i promieniuje na wszystko, co robimy.
Podejmij Wyzwanie Opieki nad Sobą
Opieka nad sobą to akt miłości, a kochanie siebie na wszelkie możliwe sposoby jest dobrym antidotum na surowość wobec siebie, którą praktykowaliśmy przez lata.
Podejmij wyzwanie, aby codziennie przez 30 dni robić coś, co stanowi przejaw dbania o siebie. Może to obejmować:
-
Spędzanie czasu na rozmowach z bliskimi, którzy darzą cię miłością
-
Ustalanie zdrowych granic – mówienie „nie” ludziom, wyznaczanie limitów czasu i energii, którą poświęcasz innym, stosowanie granic dla ochrony swojego zdrowia psychicznego i fizycznego
-
Robienie rzeczy, które budują pewność siebie – od nauki umiejętności, która sprawia, że czujesz się kompetentny, po wchodzenie do pomieszczenia z podniesioną głową czy spacerowanie ulicą jak srebrnogrzbiety goryl
-
Korzystanie ze wsparcia innych, gdy go potrzebujesz – proszenie o pomoc, szukanie rozmówcy, korzystanie z terapii, jeśli to pomocne, dołączanie do grup wsparcia itp.
-
Stosowanie technik radzenia sobie ze stresem – medytacja, spacery, ćwiczenia, joga, kąpiel, masaż szyi i ramion, głębokie oddychanie, picie gorącej herbaty
To tylko kilka propozycji, ale rozumiesz ideę. Opieka nad sobą staje się twoim domyślnym trybem, a gdy dbasz o siebie, zaczynasz czuć się lepiej ze sobą.
Dzięki regularnej praktyce współczucia dla siebie, docenianiu swojej wyjątkowości, mantrze zmieniającej sposób postrzegania siebie oraz systematycznej opiece nad sobą, zaczniesz wyciszać niepomocne wewnętrzne głosy i rozwijać nową, pełną miłości relację ze sobą.