Znajdowanie Piękna w Każdej Cholernej Chwili, Bez Względu na Wszystko

Jak często jesteśmy niespokojni, sfrustrowani, oczekujący na coś, co ma nadejść, niezadowoleni z siebie i innych?

Jak często nie jesteśmy zadowoleni z tego, co dzieje się w tej chwili?

A co, gdybyśmy mogli być całkowicie zakochani w tej chwili?

Co by było, gdybyśmy, niezależnie od okoliczności, potrafili znaleźć piękno, radość i wdzięczność w obecnej chwili?

Spróbujmy to osiągnąć.

Odrzucanie Doświadczenia

Jest wiele bardzo dobrych powodów, by odrzucić nasze obecne doświadczenie:

1. Mamy za dużo do zrobienia i jest to przytłaczające.

2. Zostaliśmy skrzywdzeni przez kogoś.

3. Mamy głębokie wątpliwości co do siebie i chcielibyśmy być inni.

4. Sytuacja jest pełna niepewności i strachu.

5. Ktoś zachowuje się nieuprzejmie i bez szacunku.

6. Na świecie panuje niesprawiedliwość.

7. Doświadczamy dyskryminacji, rasizmu, seksizmu, uprzedzeń, ignorancji.

8. Jesteśmy biedni, głęboko zadłużeni, zmagamy się z trudnościami.

9. Jesteśmy samotni, sami, bez perspektyw na znalezienie partnera.

10. Cierpimy z powodu bólu.

11. Mamy przewlekły ból lub chorobę terminalną.

To trudne rzeczy. W rzeczywistości, jeśli zastanowimy się nad niektórymi z tych okropnych sytuacji, nietrudno zauważyć, że mniejsze problemy naszego codziennego życia są niczym w porównaniu do tych szaleństw na świecie.

W obliczu tego rodzaju trudności (i innych), jak mogę mówić o znajdowaniu piękna w chwili obecnej?

Problemem nie jest sytuacja. Zawsze będziemy musieli stawiać czoła trudnym sytuacjom w życiu – niektóre będą poważne i dramatyczne, inne małe i irytujące, ale nie możemy pozbyć się z naszego życia trudności, bólu i zmagań.

Problemem jest to, że odrzucamy to, z czym się spotykamy. Nie jest to wystarczająco dobre, nie jest chciane, nie jest mile widziane. Nie chcemy tego w ten sposób… Tajna Zasada Zmiany Czegokolwiek.

To jest problem: odrzucamy te części naszego doświadczenia, które nam się nie podobają, i pragniemy ideałów zamiast tego.

Ponownie… nie możemy pozbyć się bólu i trudności z naszego życia. Problemem nie jest zewnętrzna sytuacja, która zawsze będzie mniej niż idealna. Jeśli pragniemy idealnego życia, wolnego od problemów, będziemy pragnąć aż do śmierci.

Skoro nigdy nie będziemy mieć idealnej sytuacji… czy możemy wykorzystać to, co mamy do dyspozycji?

Czy możemy przestać odrzucać dar życia, jaki otrzymaliśmy, i zamiast tego znaleźć w nim piękno?

Zobaczmy jak.

Znajdowanie Piękna w Bólu

Jaka jest korzyść z tego, że ktoś jest na nas zły i my jesteśmy źli na niego? Jak możemy znaleźć radość w czymś tak irytującym?

Spróbuj tego:

1. Zatrzymaj się i zauważ, jak czuje się twoje ciało.

2. Pozostań przy tym uczuciu w swoim ciele z ciekawością.

3. Przywitaj to uczucie. Zaproś je na herbatę.

4. Zobacz, że oboje cierpicie przez ból, trudności, strach i kruchość w tej chwili. Zobacz, że jesteście połączeni przez wasz ból i kruchość.

5. Złóż życzenie złagodzenia trudności: „Niech znajdę spokój. Niech oni również znajdą spokój.” W ten sposób znajdujesz współczucie dla siebie, co jest piękne… i współczucie dla drugiego człowieka, co także jest piękne. Przestawiasz się z martwienia o własne problemy na pragnienie złagodzenia bólu was obojga.

6. Znajdź wdzięczność za to, co masz: jesteś żywy, jesteś połączony z innymi ludźmi, możesz kochać i doceniać kwiaty, muzykę, chmury, delikatny powiew wiatru i światło słoneczne.

Każda chwila, nawet ta najbardziej bolesna, ma w sobie jakieś piękno, choćby był to prosty fakt, że jesteś połączony ze wszystkimi innymi, którzy cierpią. Możesz poczuć kruchość swojego serca pod strachem, frustracją i bólem, i ta kruchość jest związana ze wszystkimi innymi ludzkimi sercami. Każdy na całym świecie ma również to dobre, kruche serce. To połączenie z ludzkimi istotami jest piękne.

Każda chwila jest pełna nauki, siły, miłości pod strachem.

Tak, jeśli nie jesteś bezpieczny, znajdź schronienie jako akt miłości do siebie. Ale nie musisz mieć nienawiści w sercu do osoby, która cię skrzywdziła. Oni też cierpią, i choć nie musisz znosić ich zniewag, możesz życzyć im spokoju, dla dobra spokoju swojego własnego serca. Dbaj o siebie, a to obejmuje przejście od strachu i nienawiści do miłości i współczucia.

Tak, jeśli jesteś w stałym bólu, to nie jest łatwe. Nikt nie twierdzi, że ból jest łatwy. Kto zapisał się na łatwe życie? Poprzez przyjmowanie swojego bólu z cierpliwością, wytrwałością i siłą, jesteś olśniewającym przykładem miłości dla wszystkich innych. Poprzez przyjmowanie tego bólu rozwijasz zdolność do pomagania innym w ich bólu. Poprzez przyjmowanie bólu możesz znaleźć miejsce radości pośród bólu, miejsce radości, które możesz dzielić z innymi.

Weź ból i przekształć go w sztukę, w troskę o innych, w rozdzierającą serce pieśń życia.

Zobowiązanie do Pełnego Życia

Kiedy odrzucamy ból, smutek, złość i stratę… mówimy, że nie chcemy całego naszego życia. Chcemy tylko dobrych części.

Sugeruję, abyśmy w pełni zaangażowali się w każdą chwilę. Nie uciekamy, nie odrzucamy ani nie unikamy.

Przyjmujemy życie w pełni.

Żyjemy w pełni w braku gruntu naszej niepewności i straty, braku gruntu naszej złości i smutku, braku gruntu naszego bólu. Zamiast pragnąć stabilnej, idealnej chwili… uczymy się kochać brak gruntu i niepewność chwili, którą faktycznie mamy.

Pozwalamy sobie w pełni czuć to, co czujemy, nie odrzucając tego, widząc tę bezgraniczną kruchość jako oświeconą energię naszego życia.

Widzimy tę kruchość w naszym sercu, pośród bezgruntu, jako dobroć, która jest w nas i wokół nas.

Stajemy się w pełni obecni z otwartym sercem, w pełnym poddaniu się wszystkiemu, czego doświadczamy. Niczego nie odrzucamy, a wszystko przyjmujemy.

Widzimy wszystko jako ścieżkę do radości i piękna. Wszystko jest pełne dobroci, jeśli tylko nauczymy się to tak postrzegać. Jeśli tego nie widzimy, wystarczy tylko spojrzeć bliżej.

Widzimy każdą trudność jako naszego nauczyciela. Każda walka ma lekcję, każda strata jest lekcją mistrzowską w otwieraniu się i odpuszczaniu przywiązania, każdy ból jest sposobem na dotknięcie naszych kruchych serc. Każda walka i każda trudna osoba to nauczyciel, jeśli przyjmiemy ich jako takich.

Kiedy zaczynamy pragnąć czegoś innego… używamy tego jako punktu zaczepienia, aby wrócić do chwili i być w pełni z nią, nie odrzucając jej. Wracać i znajdować piękno i dobroć. Wracać i widzieć to jako naszego nauczyciela.

Kiedy zaczynamy żyć każdą chwilą w pełni, zaczynamy otwierać się na ogromną przestrzeń świadomości i piękna. To tak, jakbyśmy budzili się z marzenia, aby zobaczyć niesamowite góry, które były przed nami przez cały czas.

To miłość, to coś przed nami. Wystarczy tylko wkroczyć w to w pełni i poczuć łamiące serce piękno tej miłości, którą nazywamy życiem.